Kitaba dair,
Çarkların, Devridaim Makinelerinin ve İnsan İhtirasının Felsefesi
Kitâb-ül Hiyel, Osmanlı’nın o masalsı atmosferinde mekanik aletler, gizemli otomatlar ve asla durmayan devridaim makineleri icat etmeye çalışan hiyel (mekanik) ustalarının hikayesi üzerinden, aslında insanın güç, iktidar ve ölümsüzlük arzusunu masaya yatırır; İhsan Oktay Anar, o kendine has kadim ve tılsımlı diliyle okuyucuyu labirent gibi dehlizlerin, dumanlı atölyelerin ve çizimlerin ortasına bırakırken, icat edilen her makinenin aslında mucidinin ruhundaki bir boşluğu doldurma çabası olduğunu fısıldar. Maddeden mana devşiren yazar, çarkların tıkırtısında zamanın akışını ve insanın kader karşısındaki acziyetini sorgulatır; güç elde etmek için kurulan o muazzam hilelerin ve mekanik dehaların, en nihayetinde insanın kendi yarattığı hapishaneye dönüşmesini anlatan bu eser, edebiyatımızın en şık ve en derin felsefi masallarından biridir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitaba dair,
Gurbetin Ayazında Pişen Bir Anadolu Delikanlısı
Sağırdere, köyün dar sınırlarından çıkıp ekmek parası için Ankara’nın o dönem yeni kurulan şantiyelerine savrulan Mustafa’nın şahsında, bir neslin gurbetlik sancısını ve büyüme hikayesini anlatır; Kemal Tahir, ağdalı ya da tepeden bakan bir dille değil, Anadolu insanının dil özelliklerini, kurnazlıklarını, saflıklarını ve hayatta kalma reflekslerini muazzam bir canlılıkla kağıda döker. Roman, sadece ekonomik bir çaresizliği değil; köyün köklü gelenekleri ve ahlak anlayışı ile kentin acımasız, yabancı ve mekanik yapısı arasındaki o büyük kültürel kırılmayı derinlemesine işler. Muatafa'nın gurbet denen o kurtlar sofrasında hem hakkını aramayı hem de insan kalmayı öğrenme mücadelesi, okura bugünün Türkiye’sini var eden sosyolojik kökleri ve insanımızın karakter haritasını tüm çıplaklığıyla sunan zamansız bir belgedir.
Kitaba dair,
Zamanın Ötesinde Bir Takip ve Ölmekte Olan Bir Dünya
Silahşör, fantezi edebiyatının en nevi şahsına münhasır kahramanlarından biri olan Roland Deschain’in, zaman ve mekân algısının yitip gittiği, "yerinden oynamış" bir dünyada Siyahlı Adam’ın peşinden gidişini anlatan, adeta bir rüya hissi uyandıran mistik bir serüvendir; Stephen King, bu ilk kitapta okuyucuyu alışılagelmiş korku kalıplarının dışına çıkararak, uçsuz buçuksuz çöllerin, terk edilmiş kasabaların ve kadim bir büyü ile teknolojinin kalıntılarının ortasına bırakır. Roland’ın saplantılı bir arzuyla hedeflediği Kara Kule yolculuğu, sadece fiziksel bir takip değil, aynı zamanda dostluk, ihanet ve fedakarlık sınırlarının sorgulandığı varoluşsal bir hesaplaşmadır; Jake adındaki o küçük çocukla yollarının kesişmesi ve finaldeki o meşhur felsefi yüzleşme, serinin geri kalanında bizi nelerin beklediğine dair sarsıcı ve hipnotize edici bir kılavuz niteliğindedir.
Kitaba Dair
Şiddeti "Kader" Olmaktan Çıkaran Bir Başvuru Eseri
İyi ve hikmet sahibi bir Yaratıcı varsa, yeryüzündeki bu sistematik acı ve şiddet neden var?" Bu soru, insanlık tarihinin en eski, belki de cevaplaması en çetin varoluşsal sancılarından biri. Genelde teodise (kötülük problemi) denilince zihnimiz hemen soyut felsefi tartışmalara, metafizik teorilere kayar. Ancak bu kitap, o kadim teoriyi alıp bugünün en çıplak, en can yakıcı gerçekliğiyle —yani şiddetle— yüzleştiriyor.
Kitap, adından da anlaşılacağı üzere tam anlamıyla şiddetin "anatomisini" çıkarıyor. Şiddet olgusunu sadece bir üçüncü sayfa haberi, bir asayiş problemi ya da psikolojik bir patoloji olarak görmüyorsunuz. Yazar, biyolojik ve sosyolojik katmanları tek tek soyarak işin teolojik ve ahlâki kökenlerine iniyor. Mâturîdiyye ve Mu‘tezile gibi ekollerin insan iradesi, "kesb" ve "hikmet" kavramlarına dair asırlık tartışmalarının, aslında bugün sokakta, evde ya da okulda karşılaştığımız öfke patlamalarıyla ne kadar doğrudan ilişkili olduğunu hayranlıkla okuyorsunuz.
Beni kitapta en çok etkileyen ve eseri muadillerinden ayıran kısım ise kesinlikle "okul ortamı" analizi oldu. Yazarın bir eğitimci hassasiyetiyle yaklaştığı bu bölümlerde; bugün okullarda kanayan bir yara olan akran zorbalığı ve siber şiddet gibi modern kavramlar Kelâm ilminin parametreleriyle masaya yatırılıyor. Bir çocuğun ya da gencin uyguladığı şiddetin bir "kader" veya kaçınılmaz bir fıtrat parçası olmadığı, aksine bir "irade sapması" ve ahlâki bir "kubuh" (çirkinlik) olduğu gerçeği o kadar duru bir dille anlatılmış ki, etkilenmemek elde değil.
Kitap boyunca "şiddet bir kader değildir, bir tercihtir" fikrinin altı kalın çizgilerle çiziliyor. Üstelik eser sadece karanlık bir anatomi masası sunup okuyucuyu kötülüğün dehlizlerinde bırakmıyor; akl-ı
Kitaba Dair
Bilinmeyen Dünyanın Kapılarını Aralayan Bir Elçi
İbn Fadlan Seyahatnamesi, Abbasi medeniyetinin konforundan çıkıp Avrasya’nın balta girmemiş ormanlarına, dondurucu bozkırlarına doğru uzanan ezber bozucu bir yolculuğun hikayesidir. Yazar; Oğuzlar, Peçenekler, Başkurtlar ve Hazar Türkleri hakkında verdiği ilk elden bilgilerle Türk kültür tarihinin en erken yazılı kaynaklarından birini sunarken, "Rus" adını verdiği İskandinav kökenli tüccarların (Vikinglerin) ayinlerini, cenaze törenlerini ve sosyal yaşamlarını hayret uyandırıcı bir gerçekçilikle tasvir eder. Eserin asıl büyüleyici yönü, İbn Fadlan'ın önyargılardan uzak, tamamen gözleme dayalı ve sansürsüz anlatımıdır; o, bir yandan bu toplulukların hijyen ve inanç ritüellerini garipsediğini gizlemezken, diğer yandan onların cesaretine, adalet duygusuna ve tabiatla kurdukları sarsılmaz bağa hayranlığını dile getirir.