Yusuf Akın
@ysfakn
Yalnız ölmek için doğmuş,
Kalabalık insanlarız...
Çok seveceğiz,
Yalnız ve pişman öleceğiz...
Kızıyordum, artık kızmıyorum. Bir şey oldu epey önce, kimsenin beni öldüremeyeceğini fark ettim. Affedilmeyecek ihanetlere tanık oldum. Affetmeyeceğim. Affetmenin, ne büyük uyum isteği ve palavra olduğunu fark ettim. Çok uyumsuzmuşum. Azıcık uyayım diye, ne fedakarlıklar yaptım, geçmiş olsun, affedemiyorum, etmeyeceğim de. Korku kendi cehenneminde debelensin, benim cehennemim başka.
Umay Umay
Umay UmayReklam
Ya Râb Belâyı Aşk İle Kıl Aşina Beni
Ya râb belayı aşk ile kıl aşina beni
Bir dem belâ-yı aşktan etme cüdâ beni
Az eyleme inâyetini ehli derdden
Yani ki çok belâlara kıl mübtelâ beni
Oldukça ben götürme belâdan iradetim
Ben isterim belâyı çü ister belâ beni
Gittikçe hüsnün eyle ziyâde nigarımın
Geldikçe derdine beter et müptelâ beni
Öyle zaîf kıl tenimi firkatinde kim
Vaslına mümkün ola getürmek saba beni
Nahvet kılıp nasib fûzûlî gibi bana
Ya râb mukayyed eyleme mutlak bana beni
Fuzuli
FuzuliDerya Gözlü
Bunca dert arasında,
Neden düştün ki aklıma.
Unuttuğuna inandı yürek,
Kendi kendini kandırmış demek
Yalnız kaldım bu yaşta,
Herkes gitti, terk etti.
Koca şehir kafes gibi,
Lakin hiçbiri yaralamadı sen gibi.
Biliyorum gidecektin nihayetinde,
Bu kadar ani olmayacaktı sadece.
Zamansız oldu gidişin belki,
Daha çok seyreyleyecektim gözlerini.
Alışığım sayılır sensizliğe,
Tabi buna sensizlik denirse.
Sen alıştırdın beni,
Yanı başındayken hasret çekmeye.
Yanımda olmadan da içimdesin,
Duamdasın, rüyamdasın,
Aklımdasın her saniye.
Gözlerim gözlerini nasıl unutsun öylece.
Kader buymuş demek ki,
Karşılaşmamak gerekli.
Olsun hep uzaktan sevdim seni,
Yanımda olman gerekmez ki.
Sen Sen SenŞiir
Bir dağbaşı yalnızlığı yaşıyorum yeniden.,
Dağbaşı yalnızlığı ölümden beter.
Hiç kimse aramasa sormasa beni
Sen gelsen yeter..
Huzur ellerinin güzelliğidir.
Gözlerin karşımda mutluluk denizi.
Her sabah soframızda ekmeğimizi
Sen bölsen yeter..
Yüreğim seninle yaylalar kadar serin
Ne bir çizgi hasret, ne bir nokta gam
Yayla dumanı gibi gözlerime her akşam
Sen dolsan yeter..
Bende çaresizlik sonsuz kördüğüm.
Bende sabır sende naz..
Gündüzünden vazgeçtim düşümde biraz
Bir yüz görümlüğü sen olsan yeter..
Duymasa da hiç kimse şâir gönlümün,
Sende karar kıldığını...
Ve içimin şerha şerha yarıldığını,
Sen bilsen yeter..
Bir gün duysan bittiğimi, tükendiğimi..
Çıkıp gelsen uzaklardan korkulu ürkek..
Bir incecik dal gibi üzerime titreyerek,
Eğilsen yeter... 
Yavuz Bülent Bâkiler
Yavuz Bülent BâkilerBenim hiç gönlümü almadılar.
Ben hep kendi kendime bir köşede affettim herkesi.
Nilgün Marmara
Nilgün Marmara