Oidipus'un hikayesi bir suçlunun değil, masum bir insanın trajedisidir. Babasını öldürdü — kim olduğunu bilmeden. Annesiyle evlendi — onun annesi olduğundan habersiz. Onu mahveden şey kötülüğü değil, tam tersi — gerçeği bulma iradesi. Her adımda durabilirdi. İokaste(Annesi aynı zamanda karısı) yalvardı, çoban direndi. Oidipus durmadı.
Onu büyük yapan şey, onu mahveden şeyin ta kendisi. Sfenksi çözen zeka, kendi sonunu da çözdü. Yıllarca gözleri açık ama kör yaşadı — kör Teiresias ise her şeyi gördü. Trqjedinin en güçlü tarafı da buradan gelir: Gerçeği öğrenince gözlerini kendi eliyle kör eder. Bu bir ceza değil, bir itiraftır. "Yıllarca göremedim, artık görmeye de gerek yok."
Sophokles bu hikayeyi milattan önce yqzmış ama hâlâ birçok yazar, düşğnüre ilham kaynağı. Bilmek mi daha ağır, bilmemek mi?
Oidipus herhangi birinin hikayesi değil, gerçeği arayan ama gerçeğin kendisini mahvedeceğini bilmeyen her insanın hikayesi.
Bir trajedi..
İyi okumalar dilerim..