Osman Yücel
@yucelosman
6 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
“Mücella hafif bir bebek ağlamasının geceye ne kadar yakıştığını, gecenin ve bebeğin sesinin aynı tınıdan olduğunu anladı.”
GİTTİĞİMİ GÖRMÜYORDUN
Ya bir umarsızlık sarmalındaydın
ya da sadece kendine bakabilmek
sarmalamıştı seni..
Başka her şeye kör sağır gibiydin.
Renklerim uçuyordu, göremedin.
Sesim cılızlaşmıştı,hatta bazen
hiç çıkmıyordu,duyamadın.
Farketmezdin çığlıklarımı...
Ellerim sıcak değildi eskisi gibi,
yüreğimin çarpmadığını
bir ben biliyordum.
Sessiz adımlarım taşıyordu
beni senden uzaklara fakat
anlamıyor, kendine bakıyordun.
Olmayan kokumun eksikliği bile
seni uyandıramamıştı gitmelerime.
Ben senden gidiyordum,
sen görmüyor, duymuyor,bilmiyordun.
...öyle anlar vardır ki, sözcükler bir işe yaramaz, şu anda ağlayabilmeyi, her şeyi gözyaşlarımla söylemeyi, anlaşılmak için sözcüklere başvurmak zorunda kalmamayı ben de çok istiyorum.
" Mutluluk, elde etmek için peşinden koşulacak; sonra da kaybetmemek için çaba sarfedilecek bir şey değildir. Mutluluk; senden bağımsız olarak, istediği zaman gelir, dokunur sana. Önemli olan, o eşsiz temas anının tadını çıkarmayı akıl edebilmektir... "
