yücelözmen
@yucelozmen
Edebiyat, şiiir, gündelik olaylar, kitaplara dair benim de söylemek istediklerim var....
Şu anda okuduğu kitaplar
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Halikarnas Balıkçısı’nın ilk romanına dairEdebiyat
Baba tarafı ve anne tarafı denizci olan Mahmut’un anne ve babası tarafından denizden uzak tutulmaya çalışılması, çocuğun içindeki deniz sevdasının galip gelerek açık denizlere tayfa yazılarak çıkması yıllar boyunca açık denizlerde gemilerde yaşadıktan sonra doğup büyüdüğü köyüne dönmesi anlatılıyor.
Köyünde çocukken sevdalı olduğu Erkek Fatma’nın kendisi yokken başına gelenler neticesinde onunla evlenmeyi kabul etmeyişi, Mahmut’un köyünden Zeynel Kaptan’ın kızı Ayşe ile evlenmesi bir kaç yıl toprağa bağlı yaşaması ama sonrasında denizin çağrışıyla kaderinin deniz olduğunu fark ederek varını, yoğunu bırakıp bir daha geriye dönmemek üzere denize açılması hikaye ediliyor.
Denize bağlılığı, denizin güzelliğini, açık denizlerdeki zorluğu ama bunun yanında özgürlüğü ele aldığı romanında Halikarnas Balıkçısı şiirsel bir dille doğa sevgisini anlatıyor. Aganta Burina Burinata bu arada yazarın ilk romanı ve Halikarnas Balıkçısı’nı tanımak isteyenler için bir başucu kitabı. Tavsiye ediyorum.
Romandan:
“ Annem, ‘Ne olacak, toprak insanı topraktan, deniz insanı da sudan yaratılır. Topraktan olanlar toprağa dönerler, sudan olanlar akıp denize karışırlar’ derdi.(s.7)
* "İnsanların içinde vicdan denilen bir şey varmış, arada bir sancırmış. Diş, dalak ağrısından betermiş."(s.10)
* "Ayşe! Denizciler derler ki büyük fırtınalarda karanlığın ortasında bir ses onları adlarıyla çağırırmış. İşte o çağıran ses kendi kaderleri imiş. İnsanın yaradılışı kendisini 'Gel!' diye çağırdı mı durabilen kim! Ben denizcilerin bu sözüne kulak asmazdım ama bu fırtına yok mu, neredeyse inanacağım. Seni ne kadar sevdiğimi bilirsin. Sen benimsin, ben seninim, anladık. Fakat acaba birbirimizden öte birbirimizden başka şeylere muhtaç değil miyiz?" (s.183)
“O zamana kadar sevginin ne kuvvetli şey olduğunu
Ege sularında yaşanan göçmen dramı ve ekoloji sorunlarını ele alan bir roman: Balıkçı ve Oğlu
Huzursuzluk, Serenad, Kostantiniyye Oteli, Kardeşimin Hikayesi, Son Ada, Mutluluk Zülfü Livaneli deyince aklıma gelen ve okuduğum romanları.
Balıkçı ve Oğlu roman, Ege'nin sakin bir koyunda kendi halinde yaşayan Balıkçı Mustafa'nın ve ailesinin hikayesiyle başlıyor. Sonrasında bu hikaye etrafında Ege'de yaşanan göçmenlerin yeni bir yaşam hayaliyle denizde son bulan dramları, Afganlı Samir bebeğin hikayeye dahli, yıllar önce denizde kaybolan Mustafa'nın oğlu Deniz'in hikayesi, başka denizlerden gelip balıkçıların baş belası olan balon balığı ve diğer istilacı balıklar, koylara çöken balık çiflikleri, maden şirketleri, koyun sol yanına yapılan otel inşaatı ve yağma karşımıza çıkıyor. Mustafa, Mesude ve köydekilerin Girit göçmeni olduğunu okuduğumuz hikayede yıllar sonra balıkçı Mustafa'nın balığa çıktığı bir sabah ağına takılan iki ceset biri kadın, biri erkek ve Yunus balığının plastik minik bir şişme botu ite ite sandalın yanına getirmesi ile küçücük bir bebek romana dahil oluyor. Bebeğin yaşadığını anlayan Mustafa'nın oğlu Deniz'in yerine bu çocuğu koyması denizin bir çocuğu alıp bir çocuğu vermesi olarak yorumlaması ve sonrasında yaşananlar anlatılıyor.
"Akdeniz'de on altı binden fazla sığınmacı hayatını kaybetti" cümlesinin sadece rakamlardan ibaret olmadığını, yaşanan insanlık dramlarını ve bu insanların umuda yolculuk ederken denizde son bulan yaşamlarını okuyoruz. Romanda toplumsal olaylara kayıtsız kalamayan yazarın göçmen sorunu, Ege özelinde tüm yurda çöken yaşadığımız toprağı, havayı, denizi yok eden sadece parayı düşünen zihniyeti eleştirisi de kitapta yer buluyor. Romanda yazar bu tür çevresel felakete yol açan zihniyetin o bölge insanı ile ilgisinin olmadığını
