Uyanış incelemesi
Okuması gayet keyifliydi, bazı kısımlarda cidden yuh oldum sinirlendim genel olarak farklıydı zaten çok merak ettiğim bir seriydi, devamını kesin okurum. Nedense orionun ek bölüm kısmında çok güldüm yaşananlar aşırı saçmaydı skdldl
Hayat Çok KısaRomantizm
Herkese merhaba,
Herkesin bayılarak okuduğu kitabı malesef ben beğenmedim, hemde hiç beğenmedim. Bu yazarın benlik olmadığını anlamış olduk... spoiler olucaktır...
İlk önce ALS Hastalığının ne olduğunu ne zorluklar yaşandığına dahil bilgi almış olduk... o konu hakkında yazara tşk ederiz. Ama bence konu hakkında üstten bir anlatım olmuş.. karakterin bu dahil bir anısı fılan okumadık... neysee
Şöyle anlatayım ; benim için aşırı durağan bir kitaptı, herkes duyguların cok iyi olduğunu filan söylemiş ama bana asla geçmedi. Şimdi evet kadın karakterin bir ölümcül kas hastalığı olduğunu düşünüyor, işte zaten ölücem hastalığımı öğrenmeye ve sonrada olucak tedavi sürecine girmemek için , kendinde ne olduğunu öğrenmıyor öyle hayatı yaşamaya calışıyor. Yani hayat sevince güzel filmi vardı yaa, işte ordaki kız gibi burdaki başrol kadın... kendisi pek sevmedim ama ailesi için yaptıklarını taktir ediyorum. Kızın ailesi asla katlanacak kişiler değildi. Güya üzüntüden o haldelermiş fılan yaa bir get yaaa, gel bunu külağıma anlat... kız karakteri gereksiz sevgi dolu olması beni irite etti, duygusal olarak hiç bir etkileşim olamadı.
Gelelim herkesin hayran olduğu başrol erkeğimize; ben anladım ki green flag adam hiç benlik değilmiş, yani evet aşırı yardımsever, kibar fılan ama bu kadar vermek için yaşayan bir adamı bende bir etkılenme yaratmadı malaesef yani ben tabikide hayran olmadım aksine salak bence hahahaha neden mi? İlk önce kendisi bir ceza avukatı hemde baya başarılı bir avukat; nasıl biri beklersiniz böyle adamı cin göz, böyle insanları iyi tanıyan fılan ama daha 9 aylık sevgisilinin evli olduğunu kadın ona söyleyınce anladı... yuh dedim hiç mi? Bir şey anlamazsın yani aşırı trajekomik geldi... diğer bir konu ise; başrol kızla olan ilişkisi, bakın adrian gibi bir adam
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·172 syf.·
2026 33. kitabı
Baya zaman oldu bir kitabı okurken kitaptaki öznelerle hemhal olmayalı.Bu kitabı okurken ara ara yuh devenin nalı bu kadar da olmaz desem de çok beğendim:) Acayip psikolojik tahlilleri olan bir kitap.Ben asla olamam dediğim karakterler var.Özellikle kızı olan Şirin, babası annesini aldatsin diye arkadaşını ayarlamaya çalışan daha sonra da babasının sevgilisi ile arasını düzeltip kavuşturan bir evlat ,düşman başına:)) Babasını kaybetmiş biri olarak anneme hep derim iyi ki babam senden önce vefat etmiş evlenme ihtimali çok yüksek olduğundan :) Çok şükür yaşamadım babamı annem dışında biriyle görmek kabus olurdu:)
Kitapta eleştirdiğim çok taraf vardı aşkı masumca anlatmak varken yasaklaştırıp güzellemenin manası yoktu .Her iki tarafın evli olması ve bunun normalleştirilmesi hoşuma gitmedi .Ha bir de öğretmenin öğrencisine aşık olması .Bu kadar eleştirecek şeyi olup da benim beğenmem şaşırttı bunu da yazarken fark ettim:) Sanırım bendeki merak duygusunu tetikledi uzun zamandır bu türde kitap okumuyordum.Kitaptaki öznelere söylene söylene bitirdim.:)Okumayanına tavsiye ederim.
Okuduğum tüm kitaplarda yaparım bunu.. Beğendiğim, katılmadığım ,ilginç bulduğum, komik gelen yerlerin altını çizer sayfanın kenarına da notlar alırım. Bu kitapta sayfanın kenarına yazdığım cümleler genelde şöyleydi: Pes!, N'apıyorsunuz len siz!!,yuh, hadi canım, yok artık!, olum kendinize gelin yahu, edep yahu.. Kitap bitince de şunu dedim: Ne okudun kızım sen, neydi bu??
Herkese merhabalar :)
Eğer beni tiktokta da desteklemek isterseniz hesabım: @bookswithemir
uyarı: incelemede minicik ufacık spoiler olabilir??
Yorumuma öncelikle LOGAN MAL MISIN HAİN PİSLİK diyerek başlamak istiyorum.
Bütün seride sadece 4. kitap boyunca ilk kez bu kadar Logan'a göz devirdim??? Yani önünde her şey bütün parçalar elinde hâlâ bir şeyi birleştiremiyorsun??
O kadar teneke kafasın ki sen bir şeyleri anla taşları o minik kafanda oturt diye Leonard kendisi sana tek tek anlatıyor yine anlamıyorsun??
EN SONUNDA ADAM SANA ARTIK ANLA DİYE DİREKT İSİM VERDİ VE ANCA ANLADIN YUH YA KANKA SEN NASIL PROFİLCİSİN???
Neyse Logan'a sövmelerim bittiğine göre gururla diyebilirim ki seride en sevdiğim kitap şu anlık bu diyebilirim.
Diğer kitaplara kıyasla artık hem her şeyi öğreniyoruz hem de her sahne detaylı detaylı güzelce yazılmıştı özellikle Korku Evi sahnelerine BA YIL DIM!!!
Bazı kitapların mevsimleri vardır. Mesela Rus bir yazarın kitabını okuyacaksanız “ kışın” okuyun. En iyi o zaman kitaptan alacağınız verimi alır ne okuduğunu anlar sonra Dostoyevski’ye “yuh bir insana bu kadar isim mi verilir” demezsiniz
Bu kitabı da bahar aylarında okuyun. İster Nisan- Mayıs, ister Eylül- Ekim. Tam o havaların kitabı.
Yazarın kalemiyle ilk kez bu kitapla tanıştım. @cemilekurtas Ve iyi ki de tanışmışım.
Bu yıl Mayıs ayının son haftasını “ Milli Aile Haftası” olarak kutlayacağımız için kitabı bugün paylaşmak bana ayrı bir heyecan verdi.
Toplumun temel yapı taşını oluşturan “ aile” dediğimiz kavram kitapta vücut buluyor. Çocukluğumuzdaki bize sunulan hayat ve onunla başa çıkma becerimiz yada beceriksizliğimiz , anne - baba olduğumuzda tekrar gün yüzüne çıkarak bizlere bu kitapta ayna görevi görüyor.
Geçenlerde bir söze denk gelmiştim;
- Çocukken duyduğun “ sen yapamazsın” cümlesini susturmak için 30 yıldır herşeyi mükemmel yapamaya çalışıyorsundur ama hala o küçük çocuğu ikna edemedin.
diye işte kitapta bu tarz ebeveynlerin farkında olmadan açtığı yaralara travmalara şahit oluyorsunuz.
Öyle tek sefer de okuyup bitireceğiniz bir kitap değil. Dinlene dinlene okuyacağınız, arada kitabı yarıda bırakıp tavan seydereceğiniz, biraz içsel yolculuk, biraz melankolik, biraz psikolojinizi zorluyacak ama günün sonunda iyi ki okumuşum diyeceğiniz bir kitap.
Arşivinizde yer almasını dilerim. Aşağıya kitaptan sevdiğim sözlerden bir kaçını bırakıyorum.
Yoksulluğun çizgisinde duranların acısı, dile gelince hafiflemezdi.
Çünkü çoğu kimse parası olanın kusurlarını görmüyor, aksine karşılarında el pençe divan duruyordu.
İnsan, kendi içindeki tanığı kaybettiğinde her şey suç ortağı olurdu.
