Yüksel Çıvgın
@yukselcivgin
16 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Kendini okutuyor, sürükleyici ama ruhsuz.
Bazı kitapları okuduğumda şöyle düşünürüm: Bu yazar çok fazla film izlemiş ve bir film çekemediği için kitabını yazmış. Aslında bu abes bir şey sayılmaz ama yazarı yazmaya iten filmlerin toplamı çerez Hollywood filmlerinin toplamı olunca yazdığı kitabın edebi seviyesi de yerlerde kalıyor. Bu kitap da öyle bir şey olmuş. Belki yazarın edebi bir ürün ortaya çıkarmak gibi bir amacı yoktu, onu bilemem ama yine de roman türüne saygı olarak içine bir miktar imge, kişilik vs. katılmalıydı. Bu kitabın filmi olsa kafa dağıtmak için izlenirdi. Sonuç olarak bu kitap da kafa dağıtmalık bir roman olmuş.
Reklam
İyi, hoş, sürükleyici bir kitap ama sonuna geldiğimde kendimi biraz kandırılmış gibi hissettim. Kitap boyunca devam eden "diğer kitap" olgusu sizi romana bağlıyor. Zaten baş kahraman da aynı kitabın peşinde. Siz de romanın sonunda söz kokusu diğer kitapta yazanlara vakıf olarak merakınızı gidermeyi umuyorsunuz. Romanın omurgasını bu arayış oluşturuyor. Okumaya değer ama Orhan Pamuk'un çok daha iyi işleri olduğu da yadsınamaz.
Toprak Palas’ı internette tesadüfen keşfettim ve bu kitabın az biliniyor olmasına şaşırdım. İşlediği konuların ciddiyetine göre de gayet sürükleyici. Toprak Palas’ın artarak yükselen bir temposu var. Özellikle kitabın ortalarından sonra elimden bırakamadım.
Rahim adlı bir yer altı dünyası anlatılıyor. İnsanlar yeryüzündeki kıyametten kaçıp buraya saklanmış. Başta her şey güzel, insanlar görünüşte mutlu, yeryüzünün normale dönmesini bekliyorlar. Ama olaylar geliştikçe işlerin çok da göründüğü gibi olmadığı anlaşılmaya başlıyor. Zaten ilk bölümün adı ütopya, ikinci bölümün adı distopya. İkinci bölümü okurken gerçekten kendinizi o distopik evrenin içinde gibi hissediyorsunuz. Genelde sürükleyici kitaplar sığ olur ama Toprak Palas ufuk açan bir kitap.
Kitabın kapağında distopik kitap diye bir ibare var. Sanırım Türkiyede ilk kez bir kitabın kapağında böyle bir ibare görüyorum. Bu edebiyatın bizdeki gelişimi için bence önemli bir basamak. Sanırım yazarın ilk kitabı. Eh ne diyelim devamı gelir inşallah.
En sevdiğin kitap hangisi diye sorduklarında aklıma gelen ilk kitap. İşin ilginç yanı şu ki: okurken hayatımın en önemli kitabını okuduğumun farkında değildim. Sonradan zaman geçtikçe kitap zihnimde yer etti ve ikinci okumamda çarpılmışa döndüm. Peki neydi kitapta beni bu kadar şaşırtan: insanın var olma mücadelesindeki hayal kırıklıklarının evrenselliği. Hepimiz bu dünyadan geçtik ve aslında bu dünyadan geçmişliğimiz bir taş kadar da değersiz. Ömrümüz aslında bir yanılsama.
Bence Setephen King'in en iyi çalışmalarından biri ama sanırım biraz daha ince işlendiği ve insan doğasına daha fazla önem verildiği için diğer kitaplarına nazaran biraz gölgede kalmış. Keyifle okuduğum kitaplarından biriydi. Böylesine büyük bir dünyayı böylesine ustalıkla hayal edebilmek, üstelik o dünyadaki gelirimi de okuyucuya başarılı bir şekilde aktarabilmek ancak usta işi bir eylem olabilir. Son zamanlarda okumaya hasret kaldığım bir çalışma.
Reklam