Kadın memurların işlerini yitirmekten, fahişelerin yaşamlarını yitirmekten korktuğundan daha çok korktuklarını fark ettim. Kadınlar işlerini kaybedip fahişe olmaktan korkarlar: çünkü fahişelerin yaşantısının kendilerininkinden daha iyi olduğunu bilmezler. Böylece yaşamlarına, sağlıklarına, bedenlerine ve akıllarına ilişkin hayali korkularının bedelini öderler.
Bazen gerçekten birine çok ihtiyaç duyuyorum. Sakın "Aman daha yaşın için biraz erken. Daha önünde çok zamanın var" diye düşünme. Çünkü yaş diye bir şey olamaz. Ben ne zaman bir insana(yani ona) ihtiyaç duyuyorsam, kendimi biriyle bütün olarak düşünebiliyorsam işte o zaman zamanında gelmiş demektir.