Yusuf
@yusufuldiz
-
-
Kadir Has Üniversitesi
İstanbul
42 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Eğlenceli Bir Hikaye ve Sade Bir Dil
Aynı sınıfta yer alan ve bulundukları ortamdan dışlanan iki liseli çocuğun, bir yaz tatilinde eski bir çalıntı Lada ile yaptıkları yolculukta başlarından geçen olaylar ve nasıl arkadaş oldukları anlatılıyor. Dili bakımından çok sade olması yönüyle Almanca öğrenimi sırasında belli bir seviyeye gelmiş kişilerin okuyabileceği bir kitap. Ben şahsen keyif aldım.
Ayrıca, Türkçeye "Elveda Berlin" olarak çevrilmiş bir sinema filmi de var. Öte yandan filmde, kitapta yer alan bazı olaylara yer verilmemiş. Özellikle de Almanca öğrenen okurlara tavsiye ederim.
Reklam
Ateşten GömleğimizTarih
"Yakın tarihimizin hangi sancılardan geçtiğini ben en çok romanlardan öğrendim" Selim İleri'nin kitabın sonunda yazdığı bu cümle özetleyen ve kapsayıcı niteliğe sahip. Bugüne dek gerek ansiklopedilerden, gerek tarih kitaplarından, gerek dijital kaynaklardan tarihimizi pek çok kez okudum. Fakat özellikle de tarihimizin bugün için en önemli parçasını oluşturduğunu düşündüğüm milli mücadele yıllarını son zamanlarda okuduğum Ateşten Gömlek ve benzeri romanlarda daha içten gördüğümü hissediyorum. Halide Edip, savaş sırasında yazdığı bu romanda Peyami isimli anlatıcı karakter üzerinden kurtuluş savaşı Anadolu'suna pencere açmış. Okurken o zorlukları, o sıkıntıları düşünmeden edemiyor insan.
Bir otel açılışı üzerinden, aslında sadece birkaç saatlik bir davet organizasyonu üzerinden geçmişi ve günümüzü harika anlatan, tarihin, topluma görünen yüzünde kendine yer edinememiş pek çok gerçeğine de değinmeden geçmediği harika bir eseri okurlarına sunmuş Zülfü Livaneli. O gece açılışa katılan en alt tabakadan en zenginine, ve tabii ki yeraltındaki ölülerine kadar herkesle üzerinde bulunduğumuz bu coğrafyanın gerçeklerini, tarihin asırlar boyunca nasıl tekerrürden ibaret oluşunu göstere göstere ilmek ilmek işlemiş.
Uzun bir kitap ama okurken sıkılmadım. Bu kitabı okuyan her insan bildiklerine yenisini ekler yani hepimizi ilgilendiren kapsayıcı bir katkı sunuyor eser. Yazılacak ne çok kelime var ama ben okumayanlar için okuyun diyorum. Bu kitap aynı zamanda bir ayna ve görülmesi gerekeni görmek için her insanın aynaya kendisinin bakması gerekir.
Mutluluk nedir? 18 yaşındaki bir genç için iyi bir üniversitede hukuk bölümünü kazanıp geleceğini garantiye almak mı? 21 yaşında askerden gelmiş bir genç için sevdiği kızla evlenmek mi? Yada 25 yaşındaki nişanlı bir kadın için dillere destan bir düğün ve deniz manzaralı yepyeni bir daire mi? Mutluluk nedir sahiden? Hayatını, Livaneli'nin "tabut" diye adlandırdığı pahalı evlerde, toplumun çizdiği sınırlar ve yine toplumun çizdiği yanıltıcı hayallerle mi yaşamak? İstanbul'un en iyi restoranlarında yemek yiyip çocukları semtin en iyi kolejinde okutmak mı? Çifti 500 lira olan airmaxler giymek mi gerçekten?
Livaneli, bu kitabında 3 ayrı karakterin gitgide birbirine bağlanan 3 ayrı hikayesi üzerinden toplumu anlatıyor yani en azından ben öyle anladım. İçlerinde beni kendine en fazla çeken de profesör İrfan oldu, çünkü onda olmak isteyip istemediğimi benim de bilmediğim ama yakın olduğum bir kişilik var. Evet kendime en yakın bulduğum kişinin dikkatimi en fazla çeken kişi olması bencilce görülebilir ama ister istemez bir kez daha sorgulamama yol açtı kendimi.
Bakın bu kitapta irfan üzerinden beyaz yakaya bir sesleniş var. Eminim şu alıntımı okuyanların bile onda dokuzu birer İrfan. Aslında pek çok kez eleştiriyoruz her birimiz bu düzeni, ama üzerinde duramıyoruz. O eleştirdiğimiz sabah 9 akşam 5, marka meraklısı, yılda birkaç gün tatil yaparak mutlu olmaya çalışan, sadece paraya ve parayla da bu bahsettiklerime sahip olmaya çalışan insanların arasına yeniden karışmamız birkaç dakika sürüyor sadece.
Basmakalıp kostümler içerisinde, basmakalıp bir oyun oynuyoruz. Hiç doğaçlamadan, basmakalıp replikler atarak ve nefesimizi bile aynı alarak...
Söylenecek fazla söz yok. Yaşar Kemal gibi büyük bir ustanın bu roman hakkında sözleri zaten yeterli. Baskıyla yalandan bir demokrasinin ve umut tacirliği yaparak kitleleri safına çeken siyasilerin güzel bir örneği. Halkın aymazlığını ve geçmişi birden bire nasıl unutuverdiğini de küçücük bir adayla çok güzel özetlemiş.
Reklam