Eda
@yzneda
Gerçek şu ki, insanlardan pek hoşlanmam!
Her şeyden önce, toplumumuz insanların kendileriyle mutlu ve barışık yaşamasına zemin hazırlayan, böyle yaşamayı öğütleyen bir kültüre sahip değil. Yanlış şeyleri öğretiyoruz. ‘Bu kültür bana uymuyorsa, ben de ona uyman’ diyebilecek kadar güçlü olması gerekiyor bireyin. Kendi kültürünü yarat. Ama çoğu insan bunu yapamıyor.
Reklam
Puan vermedi·479 syf.·
102 günde okudu
·2021 2. kitabı
Her insanın kendine daha yakın, daha içsel bulduğu konuşmalar vardır. İnsan genellikle hiç beklemediği bir anda, ıssız ve terkedilmiş bir yerde biriyle karşılaşır ve onun hoş sohbetinin etkisiyle, bütün o kötü yolları da, yatacak yeri olmadığını da, insanların bütün o aptallıklarını da, birbirlerini aldatmalarını da unutuverir.
Bu gözyaşların anlamı neydi? Hasta bir ruh, çektiklerinin acı dolu sırlarını mı açığa vuruyordu? Temellendirmeye çalıştığı içindeki o yüce insanı bir türlü oluşturamadığını mı itiraf ediyordu? Çocukluğundan beri başarısızlıkla mücadelesinde ve engelleri aşmada yetirince başarılı olmadığına mı yanıyordu? Zengin, yüce duygularının da yeterince ısıtılmayan bir metal gibi nihai kızgınlığına ulaşamadığına ve dolayısıyla iradesinin şimdi gerektiğince sert ve güçsüz oluşuna mı kederleniyordu?
Hayat dediğimiz ne? Acıların yer aldığı bir vadi. Dünya dediğimiz? Duygusal insanlar kalabalığı.
Nikolay Gogol
Nikolay GogolReklam