Çoğu zaman yalnızdım ve diğer her şeyden çok lise eğitimime son verme düşüncesi ile meşguldüm, şehrin iki dağına çıkıyor ve orada, yukarıda saatlerce bir ağacın altına uzanarak ya da bir taşın üzerinde oturarak birden bana bile güzel görünmeye başlayan şehri seyretmeye veriyordum kendimi.
her ne kadar ne şekilde ve o zaman hakikaten hangi koşullarda olacağım bilmiyor olsam da, bana bunca yıldır sadece eziyet eden ve beni alçaltan bu her şey yolundaymış gibi yapma haline son vereceğim kesindi