Larim
@zahidey05
Viva la vida!
Kendimi tek tür okuyacağım diye sıkmıyorum. Bazen niteliksiz ama zevkli kitaplar okuyorum. Beni yargılamak kimsenin haddine değil!
open.spotify.com/user/31lwpgyy5f...
Yıldızlı Gece'de
Bursa, 26 Nisan 2005
111 kütüphaneci puanı
421 okur puanıAralık 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
%90 iç dökme %10 incelemeEdebiyat
Hayattan tamamen kopmadan önce sanata büyük bir ilgim vardı. Resim konusunda yetenekli değildim. Hiçbir eğitim de almadım. Dolayısıyla resim çizmeyi pek beceremem. Ama kendimi hep geliştirmek istedim. İçimdeki gizli tutmaya çalıştığım hayal buydu. Bir gün Görsel Sanatlar'da okuyacağıma emin gibiydim. Hayat hangi birimizin hayallerinin gerçekleşmesine izin veriyor ki?
Blue Period animesini ilk çıktığı yıl izlemiştim. Nasıl büyülendiğimi size anlatamam. Sanki içimde gizlemeye çalıştığım sanat aşkım bu animeyle özgürleşmeye karar vermişti. Çok özendim tabi. Yks'ye girmek yerine yetenek sınavına girme hayalleri sardı zihnimi. Ama yeterince cesur değildim. Manganın ana karakteri olan Yatora'nın cesaretini bulamadım kendimde...
Konusu
Yatora gireceği sınav için çok çabalayan bir öğrencidir. Ailesi zengin insanlar olmadıkları için burslu iyi bir üniversiteye gitmek için tüm zamanını derse verir. Ders dışında hiçbir hobiyle ilgilenmeyen Yatora sanatın aptalca olduğunu düşünür. Resim derslerinde hep uyumayı tercih eder. Bir gün resim hocası tüm sınıftan en sevdikleri manzarayı resmetmelerini ister. Yatora bu ödev için elbette hiç hevesli değildir.
Resim sınıfında sigarasını unuttuğu için geri dönen Yatora, sınıfta bir tablo görür. Tablo adeta onu büyüler. Tablodan öyle büyülenir ki sanata karşı olan duvarları yıkılmaya başlar.
Öğretmenin verdiği resim ödevi için çok uğraşır. Sınıf arkadaşlarının ve öğretmeninin yaptığı resmi beğenmesiyle çok duygulanır. Ve resim çizmeye karşı bir ilgisi olduğunu anlar.
Ama Görsel Sanatlar bölümünü okumaya karar vermek kolay bir iş değildir. Yaşadığı ülkede yalnızca tek bir devlet okulu vardır. Maddi olarak rahat bir durumda olmadıkları için gidebileceği tek okul Tokyo Güzel Sanatlar okuludur.
Yatora zihnine söz geçiremez ve kendini resme
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
54 sayfalık işkenceEdebiyat
Bu kitap benim için 54 sayfalık bir işkenceden başka bir şey değildi. Gönlüm 1 yıldız vermek istese de sırf içindeki birkaç güzel alıntı hatırına 4 yıldız veriyorum.
Uzun zamandır bu kadar sıkıcı bir kitap okumamıştım. Ruhuma işkence etti desem yeridir. O kadar bunaldım ki asla elim gitmedi kitaba. 54 sayfacık kitabı 1 ayda okudum. Hatta sırf bitirmek için bitirdim. Son 10 sayfaya göz gezdirdim. Pişman değilim yine olsa yine yapardım.
Bu kitabı kuzenim çok seviyor. Hatta en sevdiği kitap bile olabilir. Sırf onun hatırına okudum ama incelememi görünce eminim bana çok kızacaktır :D Herkesin kalbine dokunan farklı tabi. Ermiş onun kalbine dokunmuş demek ki. Fakat ben kitabı "Of bu adam ne boş yapıyor ya." diyerek okudum. Benzetmeler güzeldir. Hayata renk katar ama her şeyi de süslemeye gerek yok bence.
Halil Cibran'ın 
Kum ve Köpük kitabını okuyup beğenmemiştim. Şimdi Ermiş'i okuyup onu da beğenmedim. Son olarak Ermiş'in Bahçesini okuyup bu yazara veda edeceğim. Kalemi hiç benlik değilmiş.
Halil Cibran fan club kuzenimden özür diliyorum :D <3
Kum ve Köpük kitabını okuyup beğenmemiştim. Şimdi Ermiş'i okuyup onu da beğenmedim. Son olarak Ermiş'in Bahçesini okuyup bu yazara veda edeceğim. Kalemi hiç benlik değilmiş.
Halil Cibran fan club kuzenimden özür diliyorum :D <3Kitabın ismi çok ilgimi çektiği için okudum. İçeriğini bilmiyordum. Bence abartılacak bir kitap değildi. Benim için bir hayal kırıklığıydı. Evet kitabın küçük bir kızın ağzından anlatılması çok hoştu. Ama bir şeyler eksik gibi hissettirdi. Belki kitap kısa olduğu için böyle hissettim. Bilmiyorum. Mesela kitapta acıklı bir olay var ve çok kısa sürede işleniyor ve bitiyor. Ben olayların fazla dramatize edilmesine alışmışım olabilirim de. Gerçi küçücük bir kız olayları en fazla nasıl dramatize edebilir ki? Yazarın şu konuda hakkını yiyemem: Kızın duygularını ve davranışlarını çok gerçekçi yazmış. Fakat dediğim gibi bir şeyler eksikti. Ortada azıcık da olsa bir merak unsuru olmasına rağmen kitap sürükleyici değildi bence. Okunabilir. Ama okunmasa da bir şey kaybedilmez gibi.
Kitap aslında birkaç saatte bitecek bir kitaptı. Ama bir gün okuyup 2 hafta kitabın tek sayfasını bile okumadığım için bitirmesi uzun sürdü. Birde kitap tiyatro türündeydi. Rezil bir insanım maalesef :(
Kitaba çok da bayılmadım açıkçası. Adından ve kapağından dolayı daha etkileyici bir hikaye bekliyordum. Hayal kırıklığına uğradım.
Kitapta işlenen aşk mevzusu da beni aşırı bunalttı. Genelde Türk klasiklerinde kadın karakterler erkek karaktere o kadar delicesine aşık oluyorlar ki onlar için ölümü göze alıyorlar veya aşkından yataklara düşüp hastalanıyorlar. Namık Kemal'in Zavallı Çocuk kitabında da buna benzer bir durum vardı. Sanırım Namık Kemal'in kadınlar hakkındaki fantezisi bu.
Konusu: (Spoilersız)
İslam Bey ve Zekiye birbirlerine delicesine aşık olurlar. Ama aşklarını yaşayamadan İslam Bey Silistre Kalesi'ni düşmanlardan korumak için gönüllü olur ve Silistre'ye gider. Zekiye, İslam Bey'e öyle aşıktır ki erkek kılığına girip kaleye gönüllü olarak sızar.
Zekiye karakteri beni çok bunalttı! Bu tarz kadın karakterler okumayı sevmediğim için olabilir. İslam Bey yine Zekiye kadar çekilmez değildi. En azından ölmeyi göze aldığı şey vatandı. Lakin kitaptaki Abdullah karakterine bayıldım.
Yani okunabilir bence. Sadece bu kadar ünlü bir eserden daha vurucu bir hikaye bekliyordum. Ama okumaktan zarar gelmez. Okursanız kıyamet mi kopar?
Bu kitap benim için o kadar şok ediciydi ki! Çünkü hiçbir beklentime uymadı.
Öncelikle bu kitabın fantastik bir kitap olabileceğini düşünüyordum. Kapağından da tam bir çocuk kitabı gibi bir hissiyat vardı Ben de kafa dağıtmak için şirin bir hikaye okuyabileceğimi düşündüm. Ama hikaye beni öyle bir şaşırttı ki anlatamam. Bu kitabın bu kadar hüzünlü olacağını düşünmemiştim.
Konu (Spoilersiz)
Cullian adası Cüzam hastalığına sahip insanların zorla getirildiği bir adadır. Amihan'ın annesi de cüzam hastalığına sahip olduğu için yıllar önce bu adaya getirilmişti. Annesi Amihan'a titizlikle baktığı için yaşamını sağlıklı bir şekilde yaşadı. Bir gün adaya yabancı insanların gelmesiyle her şey mahvoldu. Hükümetin verdiği kararla lekeliler ve lekesizler kasabanın farklı yerinde yaşamak zorunda kalır. Ama 18 yaş altındaki çocuklar başka bir adaya götürülerek topluma kazandırılacaktır. Amihan annesinin yanında kalmak için dil dökse de yetkililer annesi ve onu ayırır. Fakat Amihan pes etmez. Annesine dönmenin bir yolunu bulmaya karar verir.
