Mezarlık, dünyanın maketi. Varoluşsal kaos bizi ele geçiriyor. Suça ortak olmadığımız halde, dehşeti üstleniyoruz. Çaresizliğimiz, üzüntümüzü kat be kat aşıyor. Kıdemli bir mevta topraktan başını uzatsa da bize bir akıl verse. Ne gezer. Gözümüzün yaşına baktıkları yok.
Bazen her şey yorar insanı, dinlendirici olanlar bile. Yorucu olduğu için yoranlar; bir de dinlendirmesi gerekirken, sırf bunun için uğraşmayı düşünmek bile yorucu olduğu için yoranlar.
Düşünerek yankı ve uçurum yarattım kendime. Derinleşerek kendimi çoğalttım. Her duyguda başka biriyim ben, tanımlanmamış her izlenimimde azap çekerek yenileniyorum. Bana ait olmayan izlenimlerle yaşıyorum, reddedişlerle tüketiyorum kendimi. Kendim olma tarzımla bile bir başkasıyım.