Zeynep
@ze4ynep
62 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Zaman eskitiyordu her şeyi, belki en çok insanı. Yorulup düşüyor, bir çiçeği koklamanın zevkini unutuyordun. Göğüs kafesinin içindeki kuşlar zamanla kayboluyordu, uçup gidiyordu belki. Zaman sevmeyi de eskitiyordu. Umudu da. Kan revan oluyordu bembeyaz umutların. Kanıyordun hep.
-Gregor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dudakları kanıyormuş gibi konuşuyordu Burhan: « Bugün çocuklara okutulan tarihler gibiymiş yeni harp tarihlerimiz de, paşam.
Fatihleri, Selimleri, Süleymanları bile inkâr edeceğiz.
Çocukların haberi yok koskoca Osmanlı İmparatorluğu'ndan.
Padişah dendi mi umacı sanıyorlar.
Bana öyle geliyor ki yıkacağımız kadar yıktık, burda durmalıyız, yeter artık.
Dünya bu, insan yürür, yükselir, çıkar yokuşu, gayrı öyle olur ki ilk hareket noktasına bir daha dönüp bakmaz. Bizi yedi kat yerin dibinden alıp sırtında götürürken zümrüdü anka kuşu budumuzdan et kesip veririz. Sonra Kafdağı'na ulaştık mıydı kuş unutulur biz buraya sayi zâtimizle çıktık, deriz. Sayi zâti: budumuzdan kestiğimiz et ?
Halbuki kuş onu bile yemedi dayandı aç bilaç seni yükseltmek için. Verdi sana et parçanı gerisin geriye.
Merdivenleri bir kadın iniyor.
Çarşaflı şişman Adviye Hanım. An-asıl Kafkasyalı.
1311'de kızamık 1318'de gelin oldu.
Çamaşır yıkadı. Yemek pişirdi. Çocuk doğurdu.
Ve biliyor ki öldüğü zaman bir şal koyacaklar tabutuna selâtin camilerinden.
8/10
8 saatte okudu
·2022 3. kitabı
