Zeynep Oral
@zeey
86 okur puanı
Şubat 2015 tarihinde katıldı
Bu kadar popüler ve aynı zamanda iyi olan şeylerle alakalı o kadar çok şey söyleniyor ki insan bazen sadece susmak istiyor.
Ama ne yapalım yani kendi içime temas eden noktalardan bahsetmeyeyim mi?
Bu yorum kitabı okuyup bitirmiş olan için daha uygundur. En azından yarısına gelmiş olan için:)
Raskolnikov, duyarlı her şeyin yükünü omzuna almaya çalışan, kendini üstün görme hastalığına yakalanmış biri. Ayrıca Tanrı yada daha büyük bir gücün varlığına inanmadığı için de mekanik düşüncelerle kendini fena halde köşeye sıkıştıran yada kaybeden birisi. Bir yandan donanımlı, akıllı ve yakışıklı biri de ama bu karmaşık düşüncelerin esiri olmuşken neye yarar ki...
Kendisini rastgele olmayan insan "extraordinary" kategorisinde görüp güçlü olduğunu hissetmek/hissettirmek için kısa süreliğine o kadar zorluyor ki "bit" olarak tanımladığı ve aşağı gördüğü bir kadını öldürüyor. Kendince bu eylemi daha büyük bir amaç uğruna yapışken bir yandan da bunu kitabın son çeyreğine kadar cinayet olarak da kabul etmiyor. İnsan olduğunu unutup bu yaşananları bastırabileceğini ve vicdanını yenerek hayatına devam edebileceğini sandığı her anda güçsüz düşerek bir isteri krizinden diğerine giriyor.
Dostoyevski'nin insan karakterlerindeki ikilikleri tasvir ettiği iç dünyası yansımaları Suç ve Ceza'da da tüm kitabı sarmış haldedir, duyurulur.
Sabırsızca bir şeyleri oldurmaya zorlamak, üstüne insani yönleri yok saymak ve o herkesin aklından bir şekilde geçirdiği ama yapmadığı cinayeti işleyerek kendini güçlü ve üst insan sanmak... Ve daha nice ruh dünyasının labirentli yollarında gezinebilmek için Suç ve Ceza'yı okuma eylemini tamamlamış olabilmek... Hepsi ayrı ayrı zorluk derecelerine sahip evet.
Not: burada anlattıklarım, bazı kişilerde kitap okumalarımın muhteşem ruh halinden diğerine koşarak ve
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Voltaire'in "her şey iyidir" tabanında bir felsefesi olan Alman düşünür Leibniz'in bu görüşünü hicvettiği hikayesinin başkahramınıdır Candide. Leibniz'in görüşünü benimseyen o dönemin bilginlerinden Pangloss'un da sürekli söylediği ve diretme seviyesine gelen her şey bütünsel olarak iyidir sözünü tam olarak anlamadan kabul etmeye ve yaşadığı olaylara bu anlamı yüklemeye çalışan Candide'nin başına yapmış olduğu yolculuklarda olabilecek en kötü şeyler gelir de gelir.
Basit ve akıcı anlatımı ile bu kitap oldukça anlaşılır felsefi görüşler ifade ederken o dönem Avrupa'sının yaşadığı pek kırım kıyım katliam tadındaki olaylardan da bahsetmekten geri durmaz.
spoileerrr dikkkat
Elinde bir dönem çok kıymetli mücevher ve para bulunan Candide'nin ben ne zaman huzura kavuşacağım, hani her şey iyidir tadında sevgilisine kavuşma çabası, bir yandan da elindeki fazlaca parasıyla her şeyi çözmeye çalışmasının ardından en sonunda karşılaştığı Türk bir çiftçiden "iş bizi üç musibetten uzak tutuyor:can sıkıntısı, kötü alışkanlıklar ve ihtiyaç" sözünü duymasıyla zihninde yeni bir kapı açılmıştır. Ne sürekli bir şeylerin iyi olduğuna kendini inandırmaya zorlayan Candide'nin ne de sürekli kötümser olan yardımcısı Martin'in çalışırken çok fazla dert edeceği bir şey kalır hikayenin sonunda.
Kıssadan hisse güzel bir hikayeydi. Bu hikaye, çok büyük anlamlar aramadan yada anlamlar yüklemeden çalış, ilerle, geliş ve dönüş diyor bir bakıma. Ve bunu yaparken de yani çalışırken de bu aşırı anlam yüklemekten kaçınabilirsen yaptığın işin yada o işin sana yüklediği anlamların getirebileceği takıntı ve fanatikliğin ağına düşmemiş olursun (bazı bilginlerin yada aşırı başarılı iş insanlarının olduğu gibi). Tüm bunların ışığında kendime çıkardığım not ise "Çalışma takıntısı ve fikir fanatikliğinin
