ZeyneßykrmkÜnlü
@zeeyy
Ev hanımı
Lise
Ankara
Konya
61 okur puanı
Mart 2015 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
İnsanlar bana gelip diyor ki: ‘Çok fazla dua ediyorum ama Allah dualarıma cevap vermiyor!’ Her şeyden önce, şunu kabullenin, Allah sadece size değil, tüm âleme veriyor. Hem iman edenlere hem de iman etmeyenlere veriyor. Onların da işleri, çocukları, mutluluğu, sofrada yemekleri, terfileri oluyor; onlar da hastalanıyorlar ve şifa buluyorlar. Yani, dua eden de etmeyen de bu dünyada sıkıntı ve zorluk çekiyor. Allah ikramını ve ihsanını sadece inananlara da inanmayanlara da veriyor. Hiç durmadan ihsanda bulunuyor ve ne zaman vereceğine de o karar veriyor.
"Aşikar ki, insanlar cennet için yaratılmışlar. İlk mekanımız cennetti, bizler oradan buraya, yeryüzüne getirildik."
"Bağırmaya başladıysanız bu kaybettiğinizin ve söyleyecek sağlam bir sözünüz olmadığının kanıtıdır."
Birinin yardıma ihtiyacı olduğunda, geçinebildiğiniz insanlara yardım etmeyi düşünür, anlaşamadıklarınızı bir kenara koyarsınız. Onları atlarız. "O amcam mı? Yok, yok. Ona bir şey düşmüyor. Zekat mı? Başka bir yere veririm. Halama biraz sadaka vereceğim, ama amcama?! Hayatta olmaz. Gıcık oluyorum ona."
Eğer yardıma ihtiyaçları varsa ister onları sevin ister sevmeyin ister kavgalı olun ister olmayın, eğer yardımı hak ediyorlarsa onlara el uzatmak mecburiyetindesiniz. Ve Allah bu inanılmaz ayette "Ve âti ze'l kurbâ" buyurduktan sonra "emvâlek"5 yahut "mâlek"6 buyurmuyor; diyor ki "hakkahû", "hakları olanı verin". O kişinin kendi hakkını verin!
Kendilerinin kız evlada sahip olmasının bir aşağılama olduğunu düşünürlerdi, fakat kızları Allah'a isnat etmekte hiçbir sorun görmezlerdi.
"Rabbiniz erkek çocukları size seçip ayırdı da kendisine meleklerden kız çocukları mı edindi?"
Kimsenin vergi vermeyi sevmemesi ve herkesin elinden geldiği kadar az vergi vererek paçayı yırtmayı tercih etmesine benziyor bu
"Çocuklar annelerinin hayatına kuşlar gibi gelir... Hani yolunu şaşırmış da sanki açık bir pencereden girmiş evin içerisine, öyle şaşkın, öyle çaresiz, öyle uçarı... Anneler ise çocuklarıyla birlikte, bir de kalp getirirler dünyaya. Çocuğu hayata salıverirken, o kuş gelir yüreğe iyice yerleşir. Çocukların her sevincinde, her kederinde, her düşüşünde, her gözyaşında, her ayrılıkta kanatlanır, kanatlanır uçamaz. İşte tam da o anlarda, annelerin eli gayriihtiyari kalplerinin üzerindedir. Sadece annelere has olan bu hareket, göğüs kafesinin kapısını sıkıca kapatmak içindir."
Eşimize, anne babamıza, akrabalarımıza, dostlarımıza, iş arkadaşlarımıza, eşimizin ailesine, konu komşuya da böyle miyiz? Hiç sanmam. Niye, çünkü o zaman bizden uzaklaşırlar, yalnız kalırız, işsiz kalırız, dostsuz kalırız. Peki çocuklar? Onlar çantada keklik mi? Bence hiç değil!
Eğer ortalıkta onun ulaşabileceği yerlerde peçete bırakmazsan, bu işi kollarıyla yapacaktır ve sen bu kez de o caaaanım kıyafetlerin kollarında parıl parıl parlayan sümük lekelerini çıkartmak için uğraşacaksın!
Ve kendini teselli et. Eğer burnundan çıkarttığı madeni sana uzatıyorsa veya silmek için mendil arıyorsa, çok şanslısın demektir. Bir sonraki aşama sümük yiyen çocuklardır ki bu da çok sık karşılaşılan bir durumdur. Tamam tamam, kapattım konuyu, kusma. :-)
Zaten annelik biraz da deliliktir. Yoksa bir çocuk kaka yaptı diye sevinip sifonun dalgalarıyla dönüp giden kakalara el sallamamızı başka neyle izah edeceğiz?"
Bırak zamanla yarışmayı.
Sen koşunca çocuklar daha hızlı büyümüyor.
Sabret, derin nefesler al yavrunun saçlarından.
Şurada büyüyüp gitmelerine ne kaldı...
Bezli çocuğun bez değişimini yapmak, en azından çayının bitmesini bekleyebilir. Ve çantada iki bez, bir ıslak mendil taşımak, gittiğin yere lazımlık
Yeryüzünde böbürlenerek yürüme. Çünkü sen ne yeri yarabilir ne de boyca dağlara ulaşabilirsin." Mevki sahibi olduğunda yürüyüşü değişen, böbürlenenleri Allah sevmez. Dünya, bütün insanlar seni seviyor, Allah seni sevmiyor ya da bütün dünya sana karşı ama Rabbin seni seviyor. Bu ikisi arasındaki ayrım çok önemlidir.
Şirk koşmak çok büyük bir zulümdür. Zulüm nedir? Zulüm; adaletsizce davranmak, bir şeyi hakkından mahrum etmek, vazifeyi ehil olmayana vermektir. Yani Allah’a ortak koşmak elbette büyük bir zulümdür. Lokman (as), oğluna Allah’ı tanıtmaya çalışarak şöyle buyuruyor: “Oğulcuğum, yapılan iyi veya kötü bir iş, hardal tanesi ağırlığınca da olsa, bir kayanın içinde veya göklerde yahut yerin derinliklerinde bulunsa, Allah onu mutlaka çıkarır. Şüphesiz ki Allah latiftir, her şeyden haberdardır.” Bu bilgi ve iman insan hayatını düzene sokar. İç ve dış dünyasını tanzim ettirir.
"Bedir Savaşı'nda Allah'a yemin olsun ki ecir ve sevap ümidiyle savaşan ve arkasına dönmeden ilerlerken şehit düşen herkes cennetliktir."
Her ne olursa olsun umudunuzu kaybetmediyseniz, umut ışığınız hâlâ yüreğinizin içinde yanıyorsa, yeryüzündeki diğer bütün mumlar sönse bile, o yaktığınız tek umut ışığıyla bütün hepsini tekrar alevlendirirsiniz.
Bir gencin bu kadar heyecansız, azimsiz olması, cesaretini, ideallerini kaybetmesi ancak yüreksizlikle ifade edilebilir. Riski göze alma cesaretini gösteremeyenlerin risk olmadan rızık olmayacağını bilmeleri gerekir.
Umudunuzu, heyecanınızı, coşkunuzu kaybettiğinizde artık sizin işiniz bitmiştir. Siz gönlünüzdeki umut fenerini söndürmezseniz, belki bugün değil ama yarın mutlaka yolunuz aydınlanacaktır.
İçinde bulunduğun toplumun âdet ve geleneklerine saygılı ol.
Ahirette seni rüsvay edecek çirkin âdet ve geleneklerden sakın.
Benzi sarı, zayıf
