“Şu saatte,tüm ülkem bu dünya. Bu güneş ve bu gölgeler,bu sıcak ve havanın derinliklerinden gelen bu soğuk: her şey gökyüzünün tüm doluluğunu acıma duyguma doğru boşalttığı bu pencerede yazılı olduğuna göre,ölen bir şey var mı yok mu,insanlar acı çekiyorlar mı,çekmiyorlar mı diye düşünmem gerekir mi? Şunu söyleye bilirim,az sonra da söyleyeceğin: önemli olan insanca ve basit olmak. Hayır gerçek olmaktır önemli olan,hepsi girer bunun içine,insanlık da basitlik de. Ve ben dünya olduğum zaman değil de ne zaman daha gerçek olurum ki?
Ölümsüzlük şuracıkya,bense onu umut ediyordum. Mutlu olmak değil artık dileğim,yalnızca bilinçli olmak.