Bir çocuğun gözünden dünyayı görmek ve bir zamanlar bizimde çocuk olduğumuzu unutmamak için çocuk kitapları okumamız gerektiğini düşünüyorum. Çocuğun gözünden dünyayı görünce elime ne geçecek, bana ne katacak diye düşündüğümde aslında çok şey kattığını fark ettim. Çocuklar dünyayı yetişkinlerden çok daha farklı ve gerçekçi gördüğünü düşünüyorum. Sadece dünyada uzun süre yaşamadıkları için bildikleri şeyleri nasıl diyebileceklerini bilmiyorlarve yetişkinler tarafından ciddiye alınmıyorlar. Hisleri kuvvetli olduğu için karşısındaki kişi duygularını ne kadar gizlerlerse gizlesin, öfkeli veya mutsuzsa çocuk onu hissedecek. Ama dedim ya bu dünya da çok yaşamadıkları için çocuklar yetişkinler tarafından ciddiye alınmıyorlar. Çocuklar yetişkinlerden daha mücadeleci, daha dost canlısı. Aynı zamanda bir o kadar da kötü olabilirler(bu biraz tartışma konusu olabilir. Neden mi? Bazı insanlar çocukların masum olduğunu aldığı terbiyeden kaynaklı kötü olabileceğini savunurken bazı insanlar insanın kötü olabilmesi için bir sebep olması gerekmediğini doğuştan geldiğini düşünüyor bakınız Otomatik Portakal kitabı). Ve bizim incelemesini yapacağımız Kiraz Ağacı ile Aramızdaki Mesafe kitabına bakalım. Kitabımızın baş kahramanı Mafalda. 10 yaşında hastalığından ötürü görme kaybı yaşayan Mafalda, tamamen karanlığa gömülden sevdiği şeyleri listeler. Bu süreç Mafalda için biraz korkutucu çünkü her çocuk gibi o da karanlıktan korkuyor. Ve tamamen karanlığa gömülünce hiçbir şey yapamayacağını bu onun için bir engel olduğunu düşünüyor. Ama aslında Mafalda Estella sayesinde görme yetisini kaybetse bile istediği her şeyi yapabileceğini korksa bile sakin kalırsa her şeyi çözebileceğini fark ediyor. Filippo ile olan arkadaşlığı daha çok başlangıcını okuyoruz bu kitapta. 2. Kitabında nasıl olacağını
Mafalda, korku her zaman kötü bir şey değildir. Bazen seni gerçekten çok korkutan şeyler olur. Böyle anlarda korku düşünmene engel olur. Bunun üstesinden gelebilen insanlar büyüyüp güçlenir.