Zehra
@zehragibi
206 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Zaman Sığınağı; başta çok ilginç başladı. Konu çok ilginç: zaman sığınakları yapmak; 1950 ler, 1960’lar, 70’ler, 80’ler, çok güzel bir fikir… Oralara uğramak istedim, oralara bakmak istedim, o kokuları duymak istedim. Başta çok güzeldi roman evet sonra kopuk kopuk parçalara dönüştü. Gaustin’nin başka bir kişi ve ilham perisi olması fikri de çok güzeldi. Ara sıra gelmesi, ara sıra gitmesi ve onu bulamaması fikirleri harikaydı. Sonra yazarın iç dünyasına dönüştü. Kurgu gerçeğe dönüştü. Bu havayı romanlara yakıştıramıyorum. Yine de geçmiş aşığı insanlar için iyi bir kitap.
Gaustin’i ben mi uydurdum, o mu beni uydurdu - artık hatırlamıyorum. Böyle bir geçmiş kliniği var mıydı, yoksa sadece bir fikir miydi, defterdeki bir not, tesadüfen elime geçen bir gazete parçası mıydı? Ve tüm bu geçmiş akını çoktan oldu mu, yoksa yarından itibaren mi başlayacak…
Olmadığım onca yer. Napoli’de yokum, Tanca’da, Coimbra’da, Lizbon’da, New york’ta, Yambol’da ve İstanbul’da. Sadece yok değilim, acı verecek derecede yokum. Yağmurlu bir öğle sonrasında Londra’da yokum, Madrid’in akşam hengamesinde yokum, sonbaharda Brooklyn’de yokum, Sofya ve Toronto‘nun pazar günlerindeki ıssız sokaklarında yokum, 1978’de bir Bulgar kasabasının sessizliğinde…
O kadar yokum ki… Dünya yokluğumla dolup taşıyor. Ben nerede yoksam, hayat orada. Nerede olursam olayım…