Şimdi kendi kendime şu lüzumsuz suali soruyorum: Kolay elde edilmiş bir saadet mi, yoksa insanı yücelten ıstırap mı daha iyidir? Evet, hangisi daha iyi?
Ölümün geleceğini bilen, Tanrıyı aklından çıkarmayan, insanlara merhamet eden beyler de vardı, adını bile anmaya değmeyecek köpek gibi zalimler de. Ancak hepsinden kötüsü köylülükten gelip de patron kesilen, pislikten çıkıp da prensliğe soyunanlardı! En çok böyleleri yüzünden kararırdı insanların yaşamı.
Önceden insanların yalnızca kendi dertlerini düşünerek hayatta kaldığını düşünürken şimdi insanların yalnızca sevgiyle hayatta kaldıklarını anladim. Her kim içinde sevgiyi yaşatırsa Tanrı'nın yolunda kalmış olur, Tanrı da o kimsenin içindedir. Çünkü Tanrı, sevgidir, dedi melek