kapı koluna vuran güneş
gider birazdan
ısıtmaya, başka şeyleri
kalır
soğuyan demirin sessizliği.
ayrılığı kim sorsa sana
bunu söylerdin.
yıkılmış bir egemenlik gibi
şafak sökerken
ilk uyanan kuş
çiğ değmiş göğsüyle
öter bir çalıda.
yalnızlığı kim sorsa sana
bunu söylerdin
Yaşam,insanlar öyle her istediklerini elde edemedi diye değil,arzuları kendilerine hasar vermeye başladığında,istedikleri şey katlanılmaz kayıplara gebe olduğunda trajik bir hal alır.
Bu ülke,çıkarcıların,sömürücülerin birbiriyle dalaştığı bir arena haline geldi.Biz küçük ,güçsüz insanlar ,arenayı çevirmiş ,elimiz böğrümüzde korkuyla olanları seyrediyoruz.Biz Nazım'ın koyunlarıyız.