“Hadiseler kendiliğinden unutulmaz. Onları unutturan,tesirlerini hafifleten,varsa kabahatlilerini affettiren daima öbür hadiselerdir. “
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Onlar için “imkan” denen şeyin hududu yoktu. Her şeyin mümkün olduğu bir alemleri vardı.
“İçkiye de şimdilik pek heves etme. Bazen insan avunmak için başka çare bulamıyor ama,sen nefsine hakim ol.Biraz daha yaşlandıktan sonra nasıl olsa başlarsın. Hatta o zaman lazımdır da. Akşamdan akşama iki kadehin zararı yoktur. İnsana dünyayı unutturur. Eh, bu dünya da unutulacak dünya zaten…”
Yusuf’un ve Muazzez’in hayattan bir tek istekleri vardı: Beraber olmak…
Şimdilik beraberdiler.
Bir zamanlar birbirilerinden ayrılmak,birbirlerini kaybetmek ihtimalinin korkusunu çekmiş olmasalar,belki de birbirleri için ne kadar kıymetli olduklarını hâlâ bilmeyeceklerdi.