zeynep
@zelancywd
34 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
yılmaz erdoğan senaryosu gibi bir kitap… önermiyorum açıkcası içeriğini rahatsız edici buldum. telekız kadın ve 50li yaşlarında durumu iyi erkek draması… yılmaz erdoğan senaryolarından farklı olan kadın erkeğe aşık olmuyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Voltaire’in en önemli eserlerinden biri olarak anılan Candide, gerçekten de bu mahlası hak eden bir kitap. Kitabı okuduktan sonra bir de tahliline bakmak okur için çok aydınlatıcı olacaktır.
Ana karakterimiz Candide; iyimser felsefenin temsilcisi Pangloss ve tüm 'vazgeçmişliğiyle' Pangloss’a oldukça tezat bir karakter olan Martin’in arasında, iki ucu da tamamıyla kabul edemeyip hep sorgulayan birisi. Ki bu da eseri ana karakterin bakış açısıyla okuduğumuz takdirde, iyisiyle kötüsüyle bizi sürekli maceraya sürüklüyor ve kendimizi ister istemez değinilen konular ve atıf yapılan düşünceler hakkında beyin fırtınası yaparken buluyoruz. Kitap zaten az hacimli olduğundan içinde bulunacağınız bu hareketli durum sizi kitap bitene kadar canlı tutuyor.
Başta da söylediğim gibi, kitabın içeriğini daha iyi anlayabilmek için tahliline mutlaka bakılması gerektiği kanısındayım. Öyle ki Pangloss Leibniz’i yansıtırken kitap içindeki asıl hiciv de Leibniz’in dini iyimserliği ve dinler hakkındaki fikirleri üzerine. Voltaire papazların dini soktuğu hale karşı çıkıyor ve bu durumda Leibniz’in dini iyimserlik hali ikisi arasında görüş ayrılığı yaşatıyor.
Yazar Leibniz’in “Bu dünya mümkün olan dünyaların en iyisidir. Olası dünyaların en iyisinde bütün olaylar birbirine bağlıdır.” görüşüne çok güzel bir karşılık veriyor:
Mümkün olan dünyaların en iyisi bu ise, ötekiler kim bilir nasıldır?
Kitabın sonunun oldukça yoruma açık olduğunu düşünüyorum. Sorgulamalarıyla birlikte maceradan maceraya koşan karakterimiz her ne kadar fiziksel anlamda durulacakmış gibi gelse de, eğer karakterle az da olsa empati kurabildiysem Candide’in arayışı ve bütün sorgulamaların kendi içinde devam edeceğini düşünüyorum.
Keyifli okumalar.
Kitap hakkındaki yorumlara baktığımda okurların çoğunun kitabı öneri üzerine okuduklarını, kitap hakkında kendileri bir kitapçının raflarında ‘Kaplumbağa Terbiyecisi’ni görmüş olsalardı ‘es geçecekleri bir kitap ‘şeklinde bahsettiklerini gördüm. Açıkçası ben de onlardan farksızım.
‘Kaplumbağa Terbiyecisi’ni seçmeli dersim dahilinde okuma fırsatı buldum ve bir şekilde bu fırsatı yakalayabildiğim için çok mutluyum.
Biyografi genelde insanların okumak için ilk tercih edeceği tür değildir; hatta içindeki tarihler ve kişinin hayatına dair bilgi yoğunluğuna karşı ön yargılıysanız, ister istemez bu türden kaçınabilirsiniz. Fakat ‘Kaplumbağa Terbiyecisi’ biyografi kitabı olmasına rağmen bu tür içinde kesinlikle ön yargılarınızı kıracak bir kitap olarak öne çıkıyor.
Öncelikle yazarın dilini çok beğendim. Osman Hamdi’nin hayatı yalnızca ‘Şu zamanda şurada yaşamıştır.’ veya ‘Bu tarihte böyle olmuştur.’ vs. şeklinde değil; araya olayların hissiyatına uygun betimlemeler ve paragraflar da katılarak aktarılmış. Beni en çok cezbeden ve biyografi türüne karşı ön yargılarımı kıran nokta bu oldu.
Bunun yanı sıra hepimizin yalnız 'Kaplumbağa Terbiyecisi' tablosunun yaratıcısı olarak bildiği Osman Hamdi’nin yaşamının iç yüzü insanı kitaba ayrı bir çekiyor. Şahsen birçok noktayı kendimle özdeşleştirebildim, yaşadıklarından ilham aldım. Ayrıca kendisinin birçok tablosunu keşfedebilme ve sanatının ardındaki anlamları görebilme şansı yakaladım.
Keyifli okumalar.
Kitaba başladığımda "Ölüm Bir Varmış Bir Yokmuş" ismini arka plana atmış, kitabın bana sadece ölümsüzlüğü dileyen insanlara bu dilekleri bahşedilirse ne olur, sorusuna cevap veren bir dünyanın içine gireceğimi, hikayenin 'ölüm bir yokmuş' olarak şekilleneceğini düşünüyordum.
Öncelikle yazara düşüncelerimi yıktığı için teşekkür ederim.
İnsanların düşünce ve felsefi boyutlarıyla soyut, tanık olma durumlarıyla da somut olarak nitelendirebilecekleri 'ölüm' kavramı, ancak bu kadar insanın hayal edemeyeceği türde hem soyut hem de somut olarak yansıtılabilirdi ki kitabın en sevdiğim yanı Ölüm'ün kendisi oldu.
Kurduğu dünyaya dair yeterince ayrıntı vermesi, okurun aklına takılacağını tahmin ettiği soruları peşin peşin cevaplandırması, kafa karışıklığına sebep olabilecek bir cümle okuduğunuzda ardına hemen "Sonuçta yazarın kurduğu bir gerçeklik söz konusu." diyerek bu karışıklığı anlamlandırabileceğiniz bir kurgu var.
İnanıyorum ki sonlara doğru iyice hareket kazanan olay örgüsü sizleri beklemediğiniz bir son ile karşı karşıya bırakacak.
Keyifli okumalar.
Serinin bir önceki kitaplarına nazaran olaylara karakterlerin perspektiflerinden şahit oluyoruz ve bence kitabın can alıcı kısmı bu. Okurken ''Şu bölümün bu kadar uzatılmasına gerek var mıydı cidden?'' demekten kendinizi alamayabilirsiniz fakat severek başladığınız bir seriyse, uzun ve yer yer olay örgüsünden kopan paragrafların araya girmesine rağmen kitabı hızlıca tüketeceğinizi düşünüyorum. Sonlarına doğru hareket kazanan olaylar ve gelişmeler heyecanınızı ve bir sonraki kitaba karşı merakınızı arttırıyor.
