...manevi hareket kaybına uğradığım yetmezmiş gibi,... coşkunluğum, bu dakikaları hayatımın geri kalanına bin kat tercih etmeme sebep olarak onları tecrit ederdi; kahramanlar gibi, sarhoşlar gibi şimdiki zamana hapsolurdum; geçici olarak tutulan geçmişimin geleceğimiz adını verdiğimiz gölgesi önüme düşmezdi; hayatımın amacı artık bu geçmişin hayallerinin gerçekleşmesi olmaktan çıkıp o andaki mutluluk olduğundan, o andan ötesini görmezdim.