zelosuu ᥫ᭡
@zelosuu
burası misal ülkesi…
Reklam
Vücudunuz Hayır Diyorsa - Gabor Mate
travmanın bedendeki izlerini görünür kılan çok güçlü bir kitap. gabor mate burada zihnin ve bedenin ayrılmazlığını anlatmış. bastırılmış duyguların, ifade edilemeyen acıların ve görmezden gelinen stresin zamanla bedensel hastalıklara dönüştüğünü açıklamış bizlere.
çocuklukta yaşanan travmaların ve bağlanma sorunlarının yetişkinlikte nasıl otoimmün hastalıklar, kronik ağrılar ya da bağımlılık biçiminde ortaya çıkabileceğini gösteriyor, bu çok kazanım dolu. yani beden, dile getirilmeyen duyguların taşıyıcısı oluyormuş. kişi zihninde “evet” derken, bedeni “hayır” diyerek alarm veriyormuş. öğretti. 
Vücudunuz Hayır Diyorsa 
Gabor Mate
Vücudunuz Hayır Diyorsa Gabor MateSahibini Arayan Mektuplar - Ahmet Günbay Yıldız
kitapta her şey var. onay ihtiyacı, kaygılı/kaçıngan bağlanma, tutarsızlık, ihanet, nankörlük, aşk, tutku, heyecan, hayal kırıklığı, hüzün, farkındalık… şaşırmadan okumuştum. hayatın gerçekleri ve insanların ahlaksızlık karması yüzsüzlüğü... dost kazığı… doldum yazarken kızın arkadaşına yine. hayatta çok örneği de var neyse siz olur böyle şeyler deyip geçin ama bu kitap bir kazanımdır. 
Sahibini Arayan Mektuplar 
Ahmed Günbay Yıldız
Sahibini Arayan Mektuplar Ahmed Günbay YıldızBeyaz geceler - Dostoyevski
bazen bir şehrin sessizliğinde insanın iç sesi daha da yükselir. uzun gecelerde, uykusuz sokaklarda dolaşırken yalnızlıkla dost olmayı öğrenirsin. karşılaştığın bir bakış, bir gülümseme, hayatına dokunan kısa bir an bütün varoluşunu sarsabilir.
insan kalbinin en büyük çelişkisi burada saklıdır. bir yanda sonsuz hayaller, öte yanda hayatın kaçınılmaz gerçekleri. bir an için ruhunu göğe kaldıran duygular, ertesi günün soğuk sabahında yerini koca bir boşluğa bırakır.
ve işte o zaman anlarsın: bazen en unutulmaz şeyler, en kısa sürenlerdir.
kitabın akıcılığı ve olay örgüsü muazzam sayfada tutmakla birlikte yazarın evinde bir koltuğun köşesinde ağırlıyor adeta seni. bunu seviyorum.
Bir İdam Mahkûmunun Son Günü - Victor Hugo
ölümün gölgesinde geçen dakikalar insanın iç dünyasını bambaşka bir aynadan gösteriyor. zamanı ölçmek, nefesi saymak, düşüncelerin en derin noktasına inmek… insan, sonu belli bir yolun içinde yürürken aslında yaşamanın ne demek olduğunu en çıplak haliyle kavrıyor.
adaletin adıyla verilen cezaların bazen insanlığın vicdanında nasıl yaralar açtığını görmekse ayrı bir ağırlık taşıyor. çünkü burada mesele sadece bir bireyin sonu değil, bütün bir toplumun sustuğu yerde sessizce işlenen bir yara.
okudukça fark ediliyor ki hayat dediğimiz şey, özgürlüğün ve nefesin değerini anlamakla ilgili. kitabı çoğu yerde ağlayarak okudum. kalbime konan bir taş gibi ağırlaştırdı bedenimi de zihnimi de. 
Victor Hugo 
Bir İdam Mahkûmunun Son Günü
Victor Hugo Bir İdam Mahkûmunun Son GünüReklam