Zen
@zenist
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Her tren yolculuğunda toprak gözünün önünde aktıkça içinde uyanan, hayatın dolu yaşanması gereken, uzun, karışık ve zengin bir şey olduğu duygusuna kaplarak kendini gene diri hissetti. 
İçinde sanki görülmesi yaşanılması gereken her şeyi kaçırmış gibi bir felaket duygusu vardı.
Geçmişi ve geleceği olmayan kişiliksiz bir eşya, bir saksı ya da bir kapı tokmağı gibi hissediyorum kendimi! 
Reklam