En iyi,en dostça,en basit ilişkilerde bile karşıdakinin gururunu okşamak,övmek gerekir; tıpkı tekerleklerin dönebilmesi için onları yağlamak gerektiği gibi.
Biraz olsun dinlenseydin arada.Durmak bilmeyen kafanı rahat bırakıp kuvvet toplasaydın biraz.Kim dayanabilmiş ki sürekli? En basit insanların bildiği bu gerçeği nasıl göremedin? Bu sayfalarda yaşadığını görüp,öldüğüne nasıl katlanabileceğim?
Bir davranışta bulunmadan,onunla ilgili bir hareket yapmadan atlatılması imkansız gibi görünen bir duyguydu.Hüzünlü bir biçimde ele alınmayınca daha zalim oluyordu sanki.