Kitap hallac i mansurun hayatini ve tasavaffu polisiye roman olarak anlatiyor.
Dinlerin yahudilik hristiyanlik islam hinduizm zerdust tao ve mani gibi dinlerin hepsinden bahsediyor ve ortak noktalarina dikkat cekiyor.
Bilim dini ispatliyabilir mi , kuantum fizik ve dinler arasinda ki kesismeleri gozler onune seriyor.
Tasavvufun temellerini enel hakk hakkinda bahsettiginide goruyoruz.
Hallaci mansurun hayati cok duyguluydu benim icin etkilenmemek elde degil.
Kitap guzeldi. Bu konulara merakiniz varsa tavsiye ederim
Aydınlanma çağının büyük ismi Voltaire'in kısa bir novellası. Asıl ismi Francois Marie Arouet olan düşünür Voltaire ismi ile bilinir. Kendisinin filozof olup olmadığı tartışılır. Genellikle hiciv dolu kitapları ile bilinir. Bu kitabında 1001 gece masallarına öykünmüş. Babil'de yaşayan zerdüşt inançta olan kahramanı Sadık'ın başından geçen olaylar anlatılıyor. Genellikle kader üzerine konusu. Zaten ismi de kader. Okunabilir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Marcus Aurelius
Hadis-i Şerifte bildirilen 124 bin peygamber gönderildi hakikatini düşününce Konfüçyüs,Zerdüşt,Oğuz Kağan,Sokrates ve Marcus Aureliusun'da peygamber olma ihtimalinin güçlü olduğu olduğu kanaatindeyim. Marcus İmparator olmasına rağmen hayatın derin manası ve hakikatini arayan ve kendi seçimleriyle en doğruyu bulmaya çalışan yüksek bir karakterdir. Günümüzde Stoacılığın kurucularından kabul edilen Marcus Aurelius eserinde kendi küçük notları ve ruh halini bize göstermekte kendi hayatımıza dair yol işaretleri ve tavsiyeler sunmaktadır. Stoacı Felsefenin özünde olan, dış dünyayı değiştirmeye değil kendimizi değiştirmeye odaklanmak, geleceğe dair yüksek bir hırsla hareket etmek yerine elimizdekilerin kıymetini bilip doğru değerlendirmek ve geleceğe dair kanaatkar bir azimle hareket etmek, gösteriş ve kendini beğendirme tuzağına düşmeyerek anlamlı ve erdemli bir hayat yolcusu gibi hareket etmek...
Özetle Stoacı felsefe ve Aureliusun bakış açısı erdemli bir insanın aradığı özlediği perspektiftir. Diğer bir açıdan Allahın Alim isminin bir tecellisi olan bilgiyi arayanların okuması gereken bir eserdir
Bir kuple spoi içeriyor olabilir :)
Böyle Göçtü Zerdüşt kitabının yazarı 
Farhad Kishvery, Zerdüştlük inancı ve İran mitolojisi üzerine yazdığı tarihsel ve biyografik romanlarıyla tanınan bir yazardır.
Günümüzden yaklaşık olarak 3500 ila 4000 (MÖ 2 bin yılı ortaları ile MÖ 6 yy arası) Zerdüşt tarafından kurulduğu bilinen Zerdüştlük dini ve Zerdüşt'ü yine o topraklarda doğmuş bir yazarın kaleminden okumak için 
Böyle Buyurdu Zerdüşt kitabından önce bu kitaba başlamak istedim. Evet yazarın dili sade ve bu da kitabı okumayı kolaylaştırıyor ancak ya çeviriden ya da yazarın anlatım biçiminden bölüm geçişlerinde kopukluklar hissettim.
Kitaba başlamadan önce mutlaka her kitabın arka kapağındaki yazıyı okurum. Böyle Göçtü Zerdüşt kitabının arka kapağının son kısmında da her ne kadar ülkesinde çok tartışılan bir kitap olduğu belirtilmişse de maalesef ben bu etkiyi alamadım. Zira kitaba başlarken ki beklentim felsefi diyaloglar, insanı düşünmeye ve sorgulamaya sevk edecek anlatımların olacağı düşüncesiydi fakat dümdüz, biyografi tadında anlatılmış bir kitap buldum karşımda :)
Kitabın içeriğinden biraz bahsedecek olursam da; Zerdüştlük dini gelmeden önce bölgenin insanları "Zürvan'a (İran mitolojisinde dünya yaratılmadan önce var olan tek güç, Zerdüştlüğün kutsal kitabı Avesta'da ise zaman olarak geçer) inanıyorlar ve Zürvan'ın önce dünyayı daha sonra da Ahuramazda (iyilik,ışık tanrısı) ve Ehrimeni (kötülük, karanlık tanrısı) ve en sonda da insanları, hayvanları, bitkileri yarattığına ve onlara doğum ve ölümü verdiğine inanıyorlar.
Bir gün kutsal mabetlerinde Ehrimenin yaratmış olduğu kötü ve küçük varlıklar (şeytan,iblis) olan Divlere kurban edilecek olan ineğe işkence edilerek kanının akıtılması Zerdüşt için olayların başlangıcı oluyor (tapınağa girmiyor, ayinlere katılmıyor) çünkü hiçbir canlıya kurban adı altında eziyet edilmesini istemiyor bunun1000Kitap
Böyle Göçtü Zerdüşt kitabının yazarı Farhad Kishvery, Zerdüştlük inancı ve İran mitolojisi üzerine yazdığı tarihsel ve biyografik romanlarıyla tanınan bir yazardır.
Günümüzden yaklaşık olarak 3500 ila 4000 (MÖ 2 bin yılı ortaları ile MÖ 6 yy arası) Zerdüşt tarafından kurulduğu bilinen Zerdüştlük dini ve Zerdüşt'ü yine o topraklarda doğmuş bir yazarın kaleminden okumak için Böyle Buyurdu Zerdüşt kitabından önce bu kitaba başlamak istedim. Evet yazarın dili sade ve bu da kitabı okumayı kolaylaştırıyor ancak ya çeviriden ya da yazarın anlatım biçiminden bölüm geçişlerinde kopukluklar hissettim.
Kitaba başlamadan önce mutlaka her kitabın arka kapağındaki yazıyı okurum. Böyle Göçtü Zerdüşt kitabının arka kapağının son kısmında da her ne kadar ülkesinde çok tartışılan bir kitap olduğu belirtilmişse de maalesef ben bu etkiyi alamadım. Zira kitaba başlarken ki beklentim felsefi diyaloglar, insanı düşünmeye ve sorgulamaya sevk edecek anlatımların olacağı düşüncesiydi fakat dümdüz, biyografi tadında anlatılmış bir kitap buldum karşımda :)
Kitabın içeriğinden biraz bahsedecek olursam da; Zerdüştlük dini gelmeden önce bölgenin insanları "Zürvan'a (İran mitolojisinde dünya yaratılmadan önce var olan tek güç, Zerdüştlüğün kutsal kitabı Avesta'da ise zaman olarak geçer) inanıyorlar ve Zürvan'ın önce dünyayı daha sonra da Ahuramazda (iyilik,ışık tanrısı) ve Ehrimeni (kötülük, karanlık tanrısı) ve en sonda da insanları, hayvanları, bitkileri yarattığına ve onlara doğum ve ölümü verdiğine inanıyorlar.
Bir gün kutsal mabetlerinde Ehrimenin yaratmış olduğu kötü ve küçük varlıklar (şeytan,iblis) olan Divlere kurban edilecek olan ineğe işkence edilerek kanının akıtılması Zerdüşt için olayların başlangıcı oluyor (tapınağa girmiyor, ayinlere katılmıyor) çünkü hiçbir canlıya kurban adı altında eziyet edilmesini istemiyor bununpara-psikoloji ve carl gustav jung
“normal insan hayatta metafizik hiçbir şeyin olmadığı hayaline kapılınca tek bir metafizik olayı unutur; ölümünü.”
Bilinçdışının Keşfi kitabında bulunan c. g. jung'a ait cümle.
psişik yeti ve mental sağlık arasında hassas bir ibre var... =) kim bilebilir?
zihnin gizilini çözebilmek ne mümkün, bilmek kişiye özgü deneyimledir,
kesinlikse bilmenin ufkundaki keskin çizgi.
bedensiz varlıklar, öte alem, duyu ötesi algı sürekli olarak ilgimi çeken konular oldu. bu kitap da parapsikolojinin alanlarını içeren bir kitap aslında, ruhlarla konuşma, istemli imge yaratımı diye bahsedilen, parapsikolojinin duyu dışı algılama alanına karşılık gelir.kitap, kolay anlaşılabilen bir kitap değil.
kitapta c. g. jung, istemli imge yaratımlarında dini ve tarihi kişiliklerin ruhlarıyla ve kendi ruhuyla, bu kişiliklerin simgesel anlamlarına karşılık gelen figürlerle mizansen içinde konuşuyor. tümü uyanık haldeykenki düş gücünün, imge yaratımı. toplumsal bilinçdışı ve bireysel bilincin derinliklerinde bulunan, rahatsız edici olan tüm o ışıksız, gölge yönleri okurken içte reddedilen her şey zihin gözünde. ikilikler tanrı-şeytan, kötü-iyi, yukarı-aşağı, siyah-beyaz... zıtların bir-leşimi. kötünün zorunlu kabulü, yalnızca iyiyi alarak gölgeye yani zıddı olan kötüye istemsizce dönüşülür demekte, kaçınılan şey büyür ve kişinin iç cehennemini, oradaki yerini kalıcı kılar, demekte.
kitabın çeşitli yerlerinde zerdüşt'e atıf var.
bir çeşit çözülme, dönüşüm, kaybolma, çöküş, karanlıkla yüzleşme ve farkındalık aşamalarındaysanız kendi benliğinizin, bilişinizin, kökünüzün, bir şeyler hem çatırdıyor hem birleşiyorsa içeride, okumak için en uygun zamandır bu kitabı diye düşünüyorum özümseyebilmek için.
Bilinçdışının Keşfi kitabında bulunan c. g. jung'a ait cümle.
psişik yeti ve mental sağlık arasında hassas bir ibre var... =) kim bilebilir?
zihnin gizilini çözebilmek ne mümkün, bilmek kişiye özgü deneyimledir,
kesinlikse bilmenin ufkundaki keskin çizgi.
bedensiz varlıklar, öte alem, duyu ötesi algı sürekli olarak ilgimi çeken konular oldu. bu kitap da parapsikolojinin alanlarını içeren bir kitap aslında, ruhlarla konuşma, istemli imge yaratımı diye bahsedilen, parapsikolojinin duyu dışı algılama alanına karşılık gelir.kitap, kolay anlaşılabilen bir kitap değil.
kitapta c. g. jung, istemli imge yaratımlarında dini ve tarihi kişiliklerin ruhlarıyla ve kendi ruhuyla, bu kişiliklerin simgesel anlamlarına karşılık gelen figürlerle mizansen içinde konuşuyor. tümü uyanık haldeykenki düş gücünün, imge yaratımı. toplumsal bilinçdışı ve bireysel bilincin derinliklerinde bulunan, rahatsız edici olan tüm o ışıksız, gölge yönleri okurken içte reddedilen her şey zihin gözünde. ikilikler tanrı-şeytan, kötü-iyi, yukarı-aşağı, siyah-beyaz... zıtların bir-leşimi. kötünün zorunlu kabulü, yalnızca iyiyi alarak gölgeye yani zıddı olan kötüye istemsizce dönüşülür demekte, kaçınılan şey büyür ve kişinin iç cehennemini, oradaki yerini kalıcı kılar, demekte.
kitabın çeşitli yerlerinde zerdüşt'e atıf var.
bir çeşit çözülme, dönüşüm, kaybolma, çöküş, karanlıkla yüzleşme ve farkındalık aşamalarındaysanız kendi benliğinizin, bilişinizin, kökünüzün, bir şeyler hem çatırdıyor hem birleşiyorsa içeride, okumak için en uygun zamandır bu kitabı diye düşünüyorum özümseyebilmek için.
Nietzsche felsefesinin ve bireyciliğin son noktasına yapılan yolculuğu anlatan bu kitap, aşk gibi, genel kanının merkezinde olan bir olgunun nasıl da felsefede ve hayatımızda aslında bir alt başlık olduğunu çok marifetli bir şekilde aktarabilmiş. Kesinlikle okuması kolay veya temposu iyi ayarlanmış bir hikaye sunmayan bu eser, son kısımları ile kendi derdini ortaya oldukça cesur bir şekilde ortaya koyabilmiş. O kadar cesur ve kendi ayakları üzerinde durabilen bir mesajı var ki; eserin yazarı bile kitabın yanlış anlaşıldığını, (basit) bir bireycilik yenilgisi hikayesi anlattığını açıklamak durumunda kalmıştır. Benim fikrim, kitabın klasik arasında yer bulabilmesinin en büyük sebebidir bu yanlış anlaşılma.
'O kitaplar yazılmıştı.'
