bu kitabı okurken en başından beri içime oturmayan bir şey vardı. nietzsche’nin anlatmak istediği fikirlerin büyüklüğünü inkâr etmiyorum ama sunuş şekli bana gereksiz derecede ağır ve dağınık geldi.
zerdüşt karakteri üzerinden sürekli “üst insan”, “kendini aşma” gibi kavramlar dönüp duruyor ama çoğu yerde sanki bir düşünceyi net anlatmak yerine etrafında dolaşıp duruyor. bu da okumayı benim için yorucu hale getirdi. bazı bölümlerde “tamam şimdi bir şey söyleyecek” diyorsun ama ya metafora boğuluyor ya da birden yön değiştiriyor.
dil açısından da beni içine çeken bir akış yoktu. felsefi metin olduğunu biliyorum ama yine de bir noktada okuyucuya tutunacak bir ritim bekliyor insan. burada o ritim bana hiç geçmedi.
en çok zorlandığım şey ise sürekli tekrar eden “insanlığı aşma” fikrinin bazen motive edici değil, daha çok baskıcı hissettirmesiydi. sanki insanı geliştirmekten çok, sürekli eksik hissettirmeye çalışıyor gibi.
açık konuşmam gerekirse, bu kitap bana “derinlik”ten çok “fazla yüklenilmiş anlam” gibi geldi. belki felsefi olarak güçlü bir metin ama benim okuma deneyimimde karşılığı olmadı.
sonuç olarak: fikrini anlıyorum ama benim için okunması keyifli değil, daha çok zorlayıcı ve yorucu bir deneyimdi.
Eserde Arapların işgali anlatılıyor. Din adı altında yapılan zulümler, yoksulların elinden her şeyinin alınması, kadınların cansız bir eşya gibi görülmesi, küçük kız çocuklarına yapılan işkenceler sahneye taşınıyor. Zerdüşt inancının hakim olduğu bir coğrafya arap istilasına maaruz kalıyor. Yeni sahipler ülkenin zenginliklerin yağmalayıp halkını da din değişmek zorunda bırakıyorlar.
Cefer Cabbarlı eserde dokuzuncu yüzyılı anlatsa da, kaleme aldığı zamanlar da yine ülke esaret altında. Belki buna da bir gönderme olabilir. Ki zaten eser yazarın hapishaneden çıkışından sonra yazılmış.
Kitaptaki şiirsel hava hemen fark ediyor ve akıp gidiyor yazılar.
Dikkatimi çeken bir şey daha vardı. Elhanın savunduğu fikirler özellikle sonlara doğru iyice ideolojik hal almaya başladı. Bir nevi sağ sol çatışması gibi. Yanlış anlamış da olabilirim
Reklam
Herkes için ve kimse için bir kitap
Böyle karşılıyor kitap sizi.
Daha o an anlıyorsunuz içine atılacağınız maceranın hiç de kolay macera olmadığını…
Öncelikle şunu söylemek istiyorum. Eseri elinize alıp,okuyup bitireyim şeklinde başkamanız oldukça yanlış olacaktır. Bunu akıcı değil anlamında söylemiyorum kesinlikle. Derin düşünceye itecek sizi.sorular soracak sorgulayacak derin anlama inmeye çalışacaksınız
Herkes için ve kimse için bir kitap
Böyle karşılıyor kitap sizi.
Daha o an anlıyorsunuz içine atılacağınız maceranın hiç de kolay macera olmadığını…
Öncelikle şunu söylemek istiyorum. Eseri elinize alıp,okuyup bitireyim şeklinde başkamanız oldukça yanlış olacaktır. Bunu akıcı değil anlamında söylemiyorum kesinlikle. Derin düşünceye itecek sizi.sorular soracak sorgulayacak derin anlama inmeye çalışacaksınız
Geleneksel ahlakın, kalıplaşmış inançların ve sürü psikolojisinin ötesine geçerek insanın kendi özgürlüğünü inşa etme çabasını anlatan sarsıcı bir felsefi çığlık. Nietzsche, Zerdüşt'ün ağzından insanlığın uyuşuk ruhuna öyle sert ve şiirsel darbeler indiriyor ki, kendinizi kaçınılmaz bir içsel dönüşümün eşiğinde buluyorsunuz.
"Herkes için ve hiç kimse için" alt başlığıyla bizi karşılayan bir kitap. Kapağını araladığımız an okurdan sıradan bir eylemden fazlasını talep ediyor. Friedrich Nietzsche’nin başyapıtı Böyle Söyledi Zerdüşt, bir solukta okunup rafa kaldırılacak bir kitap değildir kesinlikle. Sindirilmesi zaman alan felsefi bir senfoni gibi geldi bana.
Nietzsche’nin şiirsel, yer yer devrik ve aforizmalara yaslanan dili, 19. yüzyılın yerleşik ahlak, din ve felsefe anlayışına yöneltilmiş sarsıcı bir itiraz olarak okudum. Nietzsche, "Üstinsan" kavramıyla bizi kendi sınırlarımızı aşmaya, köhneleşmiş değerleri yıkıp yerine yenilerini inşa etmeye çağırıyor.
Size önerim, bu kitabı kendi iç sesimizi duyabileceğimiz bir sükûnetle okumanız...
Kitap hallac i mansurun hayatini ve tasavaffu polisiye roman olarak anlatiyor.
Dinlerin yahudilik hristiyanlik islam hinduizm zerdust tao ve mani gibi dinlerin hepsinden bahsediyor ve ortak noktalarina dikkat cekiyor.
Bilim dini ispatliyabilir mi , kuantum fizik ve dinler arasinda ki kesismeleri gozler onune seriyor.
Tasavvufun temellerini enel hakk hakkinda bahsettiginide goruyoruz.
Hallaci mansurun hayati cok duyguluydu benim icin etkilenmemek elde degil.
Kitap guzeldi. Bu konulara merakiniz varsa tavsiye ederim
Reklam
Reklam