“İnsanın yalnızca kendisine gösterilen işleri yapmasıyla belli bir iş, bir sanat öğrenmesi, meslek edinmesi arasında çok fark vardır. Sana bir sanat öğretmeseler, yalnızca kullanmaya kalkışsalar da sen, yalnız senin yapabileceğin, bir şeyler öğrenmeye bak.”
Picasso mutsuzları ve kederlileri resmetmeye başlamakta haklıydı. Hüzünlüleri. Pencereden dışarı kendi bedbahtlığına bakıyordu. Oysa bu meyve ressamları yalnızca kendi faniliklerini düşünüyorlardı; sanki eserlerinin güzelliği ölüm korkularını bir şekilde hafifletebilirmiş gibi. Cansız, samimi ve anlamsız halleriyle asılıydı hepsi karşımda işte, eşyaların, objelerin resimleri; kendileri de yalnızca birer eşya, birer objeydi, kendi kaçınılmaz yok oluşlarına doğru ilerliyorlardı solarak.