"Öfkeliyken durmayın namaza" , "Rabbim girmediği tek kalp nefret dolu bir kalptir" , böyle buyrulmuştu.Besbelli içine düştüğüm cehennemle ilahi adaletin hükmü olan cehennemi mukayese ettim.Hata ettim.Hep kaybettim.
Ben ne zaman daha iyi ve daha doğruydum;insan aklının mutlak gücüne inandığım o zamanlar mı, yoksa gelişme gücünü yitirip insan aklının gücünden ve öneminden kuşkulandığım şimdi mi?