Zeynep ÇAKAR
@zeynepcakar
Gecikmenin hikmetini anlamasakta Allah'ın zamanlaması mükemmeldir.
Öğretmen
Lisans
180 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Gerçek anlamda ara vermeden soluksuz okuduğum bir kitap oldu. Bırakayım devam ederim diyemedim. Çünkü okudukça olayların ardını merak ettim. Osmanlı döneminde III. Ahmet'in yaptırdığı Sultanahmet caminin yapım aşamasından bitimine kadar süren ve daha öncesine dayanan bir aşk hikayesi. Bir yanda III. Ahmet"in Peygamber aşkıyla, tüm İslam dünyası adına kıyamete dek var olacak(III. Ahmet'e göre) bir caminin yapım aşamaları, diğer yanda ise Sedefkâr Mehmet Ağanın yanındaki Bahşının çileli aşk hikayesi. Aşkın her halini içinde bulunduran bu eserde sonunda kavuşamamak da olsa ölümde olsa aşkından vazgeçmeyen dört kişi. Hepsinin sevgisinde, aşkında büyük fedakarlıklar var. Aşklarının sonuysa hüsran... Onlar, sevdiğine kavuşamadan toprak oldu...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitaptaki iki ana karakterden bahsedecek olursam öncelikle Samim karakterinden bahsetmeliyim. Samim hayatta sıkışıp kaldığı yerde 'Simerenya' adlı ütopyasında buluyordu kendini. Öyle bir ütopyaki her şeyin mutlaka bir çözümü vardı. Herkesin Samim gibi bir ütopyası olsa. Ve orda mutlu mesut yaşasa keşke. Zihnimizde oluşturduğumuz ütopyalar mümkün olmasada benim ütopyamda kitaplar sanırım. Hayatın bütün kargaşasından, haksızlığından, anlaşılmazlığından uzaklaşabildiğim tek yer diyebilirim. Bu kitaptada kendi dünyamdan uzaklaştım. Arada bir Samim karakterinin ütopyasında yaşadım. Ve o ütopyadan hiç çıkmak istemedim.
Ve birde kısaca Meral karakterimizden bahsetmek isterim.
Meralin içinde, Peyami Safa'nın kitaptada sıkça bahsettiği gibi iki ben vardı. Tıpkı her insanda olduğu gibi. Bir iyi (birinci ben) bir de kötü (ikinci ben). Meral, aslında ikinci beni tercih etti hep. Ama Samimleyken birinci beni oynadı. Buysa farkında olmadan kendi içinde, kendini kaybetmesine neden oldu. Ve sonunda ne istediğini bilememek onu bir felakete sürükledi, sonu oldu...
İnsan içindeki iyiyi dinlerse her zaman doğru yolda ve olması gereken yerdedir. Kötü olanı dinlerse insan olmaktan, kendi olmaktan çıkar. Hayatınız sizin elinizde. Yaptığınız seçimler, verdiğiniz kararlar, yöneldiğiniz yol sizi ya insan yapar ya da insanlıktan çıkarır. İkinci beni dinlediğinizde her şey daha güzel gelir, daha çekici gelir belki. Ve farketmezsiniz kendinize yaptığınız kötülüğü. Ama bir gün, o kötülük ayağınıza dolaşır ve sonunuz olur...
"İkincilerimize hakim olduğumuz nispette insanız."
~Peyami Safa~
Keyifli okumalar...
Kitap önerisi istenildiğinde aklıma ilk gelen, tekrar tekrar okuduğum, her okuduğum da beni ağlatan bir kitap. Nedeni ise yaşanan tüm olayların maalesef ki gerçek olması.
Sırpların, Bosna'daki Müslümanlara yaşattığı unutulamayacak acıları, bir aşk hikayesi ile harmanlamış yazar.
Bu kitapla ilgili hiçbir detay vermek istemiyorum. İnsanlığa sığmayan, vahşice yapılan bu soykırımı, kitabın tüm satırlarında kendiniz hissederek okumalısınız.
Gözyaşlarınızı tutamayacağınız, benim başıma gelse ne yapardım diyeceğiniz bir kitapla sizi baş başa bırakıyorum.
İyi Okumalar...
Uzun zamandır ertelediğim, fazlasıyla övülen, en çokta Bin Muhteşem Güneş ve Uçurtma Avcısı kitaplarıyla ismini duyduğum yazarın üç kitabınıda alıp belli aralıklarla okumak istedim. Bin Muhteşem Güneş beklentimi fazlasıyla karşıladı. Kitabın içindeki kahramanlarla hemhal oldum. Etkisinden çıkamadım.
Bu kitabada aynı beklentiyle başladım ki...
Başlarda keyifli, farklı ve ilgi çekiciydi. Ama bu çok kısa sürdü. Kitaba bitmek bilmeyen kahramanlar, yeni olaylar girmeye başladı. Tam konuya hakim oldum, anladım diyorum bir bakıyorum tekrar tekrar bu kim, konu nereye bağlanacak diye anlama çabasına girmişim. Buda kitapla bütünleşmeme, kitaptaki konu bütünlüğüne engel oldu. Evet bu tekniği kullanan bir çok yazarla karşılıyoruz. Ama bu kadar yoğun, kitabı anlaşılmaz hale getirecek kadar olmuyor.
Tüm bunlar kitabı çok uzun bir sürede, sıkılarak, sırf bitirmeye çalıştığım için okumama sebep oldu. Maalesef okunmaya değer bir kitap olduğunu düşünmüyorum.
İyi Okumalar...
Victor Hugo'yu ilk Notre Dame'ın Kamburu ile tanıdım ve çok beğenerek okumuştum. Sonrasında aynı yazarın başka bir kitabını okumak hiçte aklıma gelmemişti. Farklı arayışlar içerisindeydim. Tesadüfen kitaplıkta Sefiller kitabını aldım elime ve biraz gözden geçirdim. Evet kitabın ismine çevreden aşinaydım ama yazarının Victor Hugo olduğunu o an öğrendim. Bu sayede kitabı okumaya başladım. İlk 65 sayfa çok iyi gitti ve sonrasında tıkandım. Bir anda kitaba sekiz yabancı isim eklendi. Kitabı bıraktım birkaç gün. Hatta yarıda bırakmayı bile düşündüm. Ama bir yanım bırakıp başka kitap bakmak isterken, diğer yanım ağırlıklı olarak kitaba devam et diyordu. Ve iyi ki de ağır basan yanımı dinlemişim. Gerçekten okumaya değer bir kitap.
Kitabın konusuna gelecek olursak o zamanların fakir, kimsesiz insanlarının sosyal yaşantısını anlatıyor. Fakirliği ve çaresizliğiyle ailesinin karnını doyurmak isteyen Jan Valjan'ın fırından bir ekmek çalması, hayatı boyunca onun peşini bırakmıyor. Önce kürek mahkumu oluyor. 19 yıl yatıp çıkıyor. Tabi o 19 yılda ne işkenceler, ne eziyetler. Defalarca kaçmaya çalışıyor ve her yakalanışında üst üste binen seneler... 19 yıl bitiyor ve çıktığında hayat, insanlar onu hiçbir şekilde kabul etmiyor. Çalışmak istiyor işe almıyorlar. Parası var hanlarda kalmak istiyor almıyorlar. Çünkü o kürek mahkumu! Suçu ne? Ekmek çaldı. Hayatın ve insanların acımasızlığına rağmen bir rahip sayesinde içindeki iyiliği hep intikam olarak kullanıyor. Her şeyin karşılığını iyilikle veriyor. Kendi keşfettiği bir işi ilerletip çok zengin oluyor. Fakir ailelerin yardımına koşuyor. Küçük bir kızı ona sadece işlerini yaptırmak ve fakir annesinden para koparmak için bakan acımasız ailenin elinden kurtarıp ona baba oluyor. Ve tabi bunlar olurken Javer adında bir polis sürekli Jan
