zeynep
@zeynhep
6 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Beni böylesine güçsüz yaratmış olan Ulu Tanrım, bir gün beni güçsüzlüğümden kurtaracak mı?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
5/10Fantastik-Masal
İlk iki kitabı aynı anda yorumlamak istiyorum.
İlk kitabı okuduğunuzda böyle pembe dünya ışıltılı şatolar falan sizi kendine çeken bir dünya var. Baş kahramanın biraz saf biraz umut dolu halleri sizi de biraz ayy bebeğim, kuzum, birtanem moduna sokuyor. Erkek baş kahramanın kimseyi umursamayan hali biraz sinir bozsa da ona da bağlanıveriyorsunuz hemen.
Ama serinin ikinci kitabından sonra bir sorun var.
Kitapta gizem unsuru aslında o kadar minimal ki, ama yazar bunu wow gibi göstermek için sakız gibi uzattıkça uzatıyor. Ya tamam bir olay var ortada, kıza cevap veren de yok anladık. Ama kitap boyunca ya Allah'ını seversen küçük bir ipucu ver bari diye yalvarıp kuduruyorsunuz. 600 sayfanın sadece son 10 sayfasında olan oldu, onda da dedim ki, bu muydu yani. Bizi 600 sayfa boyunca muhtaç bıraktığın sırlar bu muydu? E hepsini tahmin ettik zaten okurken, ama sen bize öyle bir his verdin ki sanki kitabın sonunda öyle bir sır var ki aman Allahım kendinizden geçeceksiniz...
Ama yok.
Tamam baharatlı elma şarapları, taze krema rengi elbiseler, toz pembe rengi hanlar vs. bunlarla kaplı bir dünyayı okumak zevkliydi ama son 100 sayfada beni aşırı sıktı çünkü mutlu mantarlara gülümseyen ejderhalar sizi bir noktadan sonra tatmin etmemeye başlıyor. Kurgunun akıcılığı son 100 sayfada tamamen kayboldu benim için. Neden?
Çünkü en başından sağlam bir kurgu olmadığını düşünüyorum. Başta birçok karakter vardı olaylar gelişti vs. ee bu karakterleri sonra görene hak getire. Hep Jacks ve Evangeline okumaktan gına geldi. Ki böyle yapacağınıza (canım yazarcım) o karakterleri de işin içine dahil ettiğin şöyle bol aksiyonlu saf bir peri masalı yaratsaydın ortaya bambaşka şeyler çıkardı. Ki hiç cevabı verilmeyen de bazı şeyler var, onları bile kurguda serpiştirsen böyle arada, azıcık tatmin
hiç bitmeyen masal.
Günaydın, tünaydın, iyi akşamlar veya iyi geceler.
Spoiler içerecek!
Bu kitabın AŞIRI abartıldığını düşünüyorum. Kitabın başlarında rsde olduğum için sıkıldım, fakat sonradan devam ettim. 3 günde bitirdim, son gün 150'ye yakın sayfa okudum.
İlk 2 kitapta Eva'nın düştüğü, of erkek ya dediği toplam 6 karakter var, en az.
Jacks
Apollo
Kaos
Luc
Partideki esmer yakışıklı
Rüyalardaki yabancı yakışıklı
Eva'mız Apollo'yu öpüyor, Apollo Eva'yı öldürürcesine zarar veriyor, Jacks Eva'yı kurtarıyor, Eva Jacks'e sarılmak istiyor. Ay ne kadar minnoş ne kadar minnoş.
Jacks, taktın Donatella gibi bir osuruk böceğine. Ne yapcan donatella'yı, ha? Ama sonda anladım ben seni, affettim şimdilik.
APOLLO. GÜVENDİĞİM DAĞLARA KAR YAĞMASI DEYİMİ. PES!
Ben bu yazarın hiçbir kitabını beğenmedim dadaşlar. BİR İNSAN KADIN KARAKTERLERİ NASIL BU KADAR APTAL YAZABİLİR?
Eva, salaksın salak. Okçu'nun Jacks olduğunu biz taa 2. kitabın başında öğrendik, sen son sayfalara kadar ıkınıp durdun. Yemin ediyorum nefret ederim hemcinsimi aşağılamaktan ama bu kız aklıyla değil, kalbiyle bile düşünmüyor. Direkt alt yollarla osurarak düşünüyor. Ayrıca bu kızcağzın hiç mi güveneceği bir insan olmaz, he? Hiç mi Allah'ın kulu güvenilir olmaz?
Bu kitap kaostu, diğer kitap nasıl göreceğiz bakalım.
Hiç Bitmeyen Masal
Stephanie Garber
Hiç Bitmeyen Masal
Stephanie GarberHayalkırıklığım
Caraval serisinden tanıdığım Stephanie Garber’den okuduğum ikinci kitap Kırık Bir Kalp oldu. Caraval serisindeki zengin hayal gücü ve evrene kıyasla bu kitabı biraz zorlama buldum. Yani sanki yazar “Ben bu işi bir kere yaptım, yine yaparım.” diye yola çıkmış gibiydi. Ama sanırım bir kere yapmak ikincide de aynı muhteşem sonucu alabileceğini göstermiyor.
Kurgu masalsı olmakla sıkıcı olmak arasında o kadar gidip geldi ki bundan yoruldum resmen. Fantastik bir hikâye okurken sıkılmam demek o kitabın cidden sorunlu olduğunu gösteriyor. Karakterler bazen beni çok şaşırtsa da bir süre sonra bundan da keyif almamaya başladım. Çünkü sanki kafa karışıklığıyla yazılmış gibiydiler. Kendi içinde tutarlı olmayan karakterler can sıkıyordu. Jacks mesela. Kitap bitmesine rağmen niyetini tam olarak anlayabildiğimi söyleyemem.
Ya da esas kızımızın üvey kız kardeşi Marisol’la olan ilişkisi. Kız kötü çıksa tamamdı. Çıktı da. Ama hemen bir sayfa geçmeden aklandı. Barıştılar. Sonra bir daha. Sonra sar başa bir daha barıştılar derken hop yine bir ihanetini öğrendik. İhanet kızın fıtratında olabilir kabul. Ben Evangeline’in sürekli ona kanmasına kızıyorum.
Sürekli bir lanet, kehanet ve sihir muhabbeti olsa da bana göre bunlar arasında güzel bir ahenk ve düzen yakalanamamıştı. İkinci kitabı pek merak etmiyorum.
Ayrıca Dex’e de bir sitemim var. Orijinal kapak bu kadar güzelken biz niye bu iç karartıcı kapağa maruz kaldık?