(...) içinde bulunduğun andan başlayarak, hangi evrenin parçası, evreni yöneten hangi varlığın türümü olduğunu ve sınırlı bir zamanın seni çevrelediğini, anlamalısın. Dinginliğe ulaşmak için kendisinden yararlanmazsan, bu an yitecektir; sen de yiteceksin. Ve o, hiçbir zaman geri gelmeyecek.
Ama bizler kimi kuşların yön bulma duygusundan yoksun olduğumuz kadar, görünürlük kavramından, mesafe duygusundan da yoksunuzdur, aslında bizi hiçbir zaman düşünmeyen insanların menfaatçi ilgilerini çok yakınımızda zanneder, bu sırada başka bazı insanların bir tek bizi düşündüklerini aklımızdan bile geçirmeyiz.