Zeynep Şengül
@zeynsngul
Elbette önce Algernon'a sonra Charlie'e yolluyorum bu çiçekleri.
Kitabın konusunu aşağı yukarı herkes biliyordur. Bende her ne kadar kitabın bilimkurgu kategorisinde olduğunu bilsem de sanıyorum ki yazarın psikoloji eğitiminden ve kitaptaki tıbbi açıklamalarından ötürü yine de tutarsızlıkları ve bilimsellikle örtüşmeyen kısımları elimde olmadan eleştirdim(siz yapmayın).
Yine ele alındığı dönem itibariyle de zeka geriliklerinin ameliyatla tedavi edilmesinin mümkün olma ihtimalinin ilgi çekiciliği yazarın kurgusallığıyla ve realistliğiyle harmanlaması ile birlikte ortaya güzel bir eser çıkmış.
Bunun yanında karakter gelişiminin bir sarmal halinde ilerlemesi, gelişimi okuyucuya hem anlaşılır kılmış hem de doğal bir akış içinde sunmuş.
Kitabı okurken bir yandan keşke böyle bir ameliyat mümkün olsa diye geçirdim içimden. Karakterin zekasından ötürü yaşarken anlamadığı ama zekasının yükselmesiyle birlikte insanların onunla dalga geçtiği, küçümsediği, kötü davrandığı, ondan faydalandığı anları anlamlandırmaya başladığı satırlar yabancı gelmedi ban. Yazılanlar, sanki zeka geriliği olan kimselerin yaşadıklarının, bilinçli bir kalem vasıtasıyla kağıda aktarılması.
Kitapta şunu da görüyoruz ki IQ seviyesinin gelişimi ile EQ dediğimiz duygusal zeka gelişimi birbiriyle paralellik göstermiyor. Duygusal zekanın gelişmediği durumlarda kişinin zekası üst düzeyde olsa da davranışları ve duyguları 'id' çerçevesi dışına çıkmıyor ve devreye giremeyen 'ego' düzenleme yapamadığı insan ilişkileri sonucu bireyi yalnızlaştıyor.
Sonuç olarak Charlie'nin yaşadıkları aslında bizlerin, tüm insanların yaşadığı durum değil mi? Belki biraz hızlı belki de yavaş yine aynı kapıya çıkmıyor mu? Neticede hayatı anlamlandıramadığımız bir dönemden başlayıp, ulaşabileceğimiz maksimum seviyeye çıkıp
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Az sözcükle ancak bu kadar tesiri yüksek bir eser verilebilirdi. Her sayfasında kendimden bir öz, bir parça buldum. Alıntılamak istediğim o kadar çok yer oldu ki bir diğerine haksızlık ederim düşüncesiyle alıntılama bile yapamadım. Tüm kitabı bütünüyle de koymam olmazdı tabi ki. Bu nedenle inceleme yapıp tadında bırakıyorum.
Kitabın her bir cümlesi içsel dünyamda farklı noktalara götürdü beni. Birkaç saniye durup yelpaze gibi etrafa dağılan düşüncelerimi bir araya getirmem gerekti.
Tavsiye eder miyim? Tabi ki tavsiye ederim. Tam bir başucu kitabı gerçekten.Bir çırpıda okuyup bitirdim ve ara sıra sorgulayıp derinlemesine incelemek üzere kitaplığımda yerine koyuyorum.
Herkese iyi okumalar.
Keşke ölmeden önce tanışabilseydim dediğim bir yazar Doğan Cüceloğlu. Nahif kişiliği, hoşgörülü yapısı ve açık fikirliliği ile tanıyorum onu.
Öyle ki kitap, Cüceloğlu'nun tüm doğallığı ve samimiyetiyle gerçekleştirdiği söyleşisinden bir derleme. Yer yer hayatındaki kesitlerlerden verdiği örnekler, yaşamından çıkardığı dersler ve gelecek nesillere tavsiyeleriyle kulağımıza küpe olacak hoş bir sohbet. Altını çizdiğim kendime pay çıkardığım çok yer oldu. Çocuk yetiştirmekten kişisel gelişime, toplum bilincini arttırmaktan farkındalık geliştirmeye kadar birçok konuda ufkumuzu açacak, fayda sağlayacak bir kitap.
Zamanıma verim katan güzel bir eserdi. Herkese iyi okumalar diliyorum.
Yaşar Kemal'in anlatıcılığını çok seviyorum. Birkaç kelimeyle özetleyecek olsam da bu kitabın daha fazlası olduğunu bilmelisiniz. Eğer İnce Memed okuyup sevdiyseniz eminim bu kitapta sizi saracaktır.
Anadoluyu buram buram hissettiren bir eser görmekteyiz. Bir sayfa daha, bir sayfa daha okuyayım derken zamanın nasıl geçtiğini, kitabın hangi ara bittiğini anlamıyor insan. Kitap öylesine içine alıyor ki sizi karakterlerin ruh haline bürünüp aynı duyguları yaşıyorsunuz adeta.
Kitapta Tanzimat Döneminin, sanat için sanat anlayışının izlerini görebilmekteyiz. Kitabın başında geçtiği üzere derlenen yazılar ders verme amacı taşımamakta. Yazar daha çok hayatın içinden kareleri betimleyerek, karakterlerin içinde bulundukları durumları yazı kalemine aktarmış. Haliyle kitap, uzun olmayan kısa hikayeler işlemiş.
Uzun betimlemeler, bitmek bilmeyen tamlamalar, sonu gelmez cümleler belki okumayı biraz zorlaştırabilir. Yine de bir çırpıda bitirdiğim hoş bir kitap oldu. Özellikler 'Kediler' bölümüne bayıldım. Herkese iyi okumalar.
