Ama yalnız bir yaşamda, bir başka ruhun sizinkinin yanına damladığı ender anlar vardır, yıldızların senede bir defa yeryüzüne sürünüp geçmesi gibi. Daidalos da benim için öyle bir takımyıldızdı.
Ey ümitlerimin kuşları, beni öldürmek için sizi boğdular ve ey sevgililer; şer, kalbime isabet ettirmek için size ok attı. Ve ok isabet etti. Benim en çok sevdiğim, varım yoğum sizdiniz. Onun için genç ve pek erken ölmeye mecburdunuz. Oku, sahip olduğum şeyler arasında en kolay yaralanabilene attılar. Bu sizdiniz.
Ve nice görkemli yapıları yağmur damlaları ve vahşi otlar harap etmiştir. Sen bir kaya değilsin, fakat damlaların çokluğu seni oymuş bile! Damlaların çokluğundan çatlayacaksın. Zehirli sineklerden seni yorulmuş görüyorum. Yüz yerinde kanayan yaralar açılmış görüyorum. Ve gururun öfkelenmek bile istemiyor.