İnsanları düşerken tanıyor, kalktığı zamanlar alt ediyordu. Bu yüzden insanların onu düşürmesine ilk seferde daima izin verecekti sonrasında ise dizlerinin üzerinde durmaktan hiçbir zaman rahatsız olmayacaktı; bu bir itaat değildi.
Varoluşun zirvesini gösteren, hayatın artık daha fazla yükselemediği bir kendinden geçme hali vardır. Yaşamanın çelişkisi de odur ki bu kendinden geçme, esrime hali, insan ancak en hayat doluyken ve insanın ancak hayatta olduğunu tamamen unutmasıyla gelir. Bu hayatı unutma hali sanatçıyı etkisine aldığında bir alev gibi ondan dışarı taşar; bir askeri etkisine aldığında o asker cephede savaş çılgınlığına kapılarak düşmanına en ufak merhamet göstermez.
Sayfa 37 - Türkiye iş bankası kültür yayınları·Kitabı okudu