"Biliyor musun, dedi Süheyla, bazen çıkıp gitmek istiyorum..
Nereye dedim! Bilmem işte dedi. Buralardan uzaklaşmak, bu evden bu ortamdan. İşinden, çevrenden, ailenden kopmak gibi mi, dedim? Heyecanlandı. Evet, evet dedi. İlâve ettim. Bir başka dünyaya gider gibi mi, dedim? Şaşırdı, ah, tabiî işte öyle dedi. Çok güzel bu duygu dedim. Gözlerini iri iri açmıştı. Güzel gözleri vardı. Köyü yeşil, hareli. Ama mümkün mü?..”