HAKAN KORKMAZ
@zionnecromancer
“Zamanın cümlesinde insanlar virgüler gibi yer alırlar. Sense onu durdurmak için bir nokta olarak hareketsizleştin.”
Reklam
"Acı var,"' dedi Shevek ellerini açarak. "Gerçek. Ona yanlış anlama diyebilirim, ama var olmadığını veya herhangi bir zamanda yok olacağını varsayamam. Acı çekme, yaşamamızın koşulu. Başına geldiği zaman fark ediyorsun. Onun gerçek olduğunu anlıyorsun. Tabii ki, tıpkı toplumsal organizmanın yaptığı gibi, hastalıkları iyileştirmek, açlık ve adaletsizliği önlemek doğru bir şey. Ama hiçbir toplum varolmanın doğasını değiştiremez. Acı çekmeyi önleyemeyiz. Şu acıyı, bu acıyı dindirebiliriz, ama Acı'yı dindiremeyiz. Bir toplum ancak toplumsal acıyı-gereksiz acıyı- dindirebilir. Gerisi kalır. Kök, gercek olan. Buradaki herkes acıyı öğrenecek: eğer elli yıl yaşarsak, elli yıldır acıyı biliyor olacağız. En sonunda da öleceğiz. Bu doğuşumuzun koşulu. Yaşamdan korkuyorum! Ba zen ben- çok korkuyorum. Herhangi bir mutluluk çok basit gibi geliyor. Yine de her şeyin, bu mutluluk arayışının, bu acı korkusunun tümüyle bir yanlış anlama olup olmadığını merak ediyorum.. Ondan korkmak veya kaçmak verine onun... içinden geçilebilse, aşılabilse. Arkasında bir şey var. Acı çeken şey benlik; benliğin ise yok olduğu bir yer var. Nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum. Ama gerçekliğin rahatlık ve mutlulukta görmediğim, acıda gördüğüm gerçeğin, acının gerçekliğinin acı olmadığına inanıyorum. Eğer içinden geçebilirsen. Eğer sonuna kadar ona dayanabilirsen."
Kutsal olan hakikat değil, kişinin kendi hakikatini aramasıdır! İnsanın kendini sorgulamasından daha kutsal ne olabilir?
"Okul", kölelerden ibaret insan yığınları ve düzene muhafız yetiştirmeye özgü bir kurumdu. "Din" ise, halkı daha iyi istismar etmek için bir araç; ahlak, koyunların güdülmesine yardım eden bir sabır ilkesiydi.
Bir halkı, millet haline getirmek için çok daha önce hazırlanmış doğru bir sosyal çevre meydana getirmek gerekiyor. Kişinin eğitimi için bu zorunlu bir olaydır. Kendi memleketinin fikri, iktisadi ve özellikle siyasi önemini ancak aile içinde ve okulda kavramış olan bir kişi, şüphesiz o millete ait olmanın gururunu duyabilecektir.
Reklam