zeynep akılmak
@zklmkk
bahaneler beni sıralar
“Bana hissettirdiklerini seviyorum. Sanki her şey mümkünmüş gibi. Sanki yaşamaya değermiş gibi. “
Ayrılık
Çocuklar gibi şendik . Mutluluğu paylaşmak üzere sözleşmiştik. Olmadı. Yüreğimizin sığlıklarında derin kuyulara düşüverdik. Olmayacak duaya amin demiştik. Umutsuz, sessiz ve tiz bir amin. Olmayacağını bildiğimiz halde bütün engellere inat, dimdik bir ümit beslemiştik. İmkansızlıkların en koyulaştığı yerde imkanlı kıldık aşkımızı. Bu yüzden mertçe ve dürüst bir ayrılıktı bizimkisi. Kaybedişimiz öyle sıradan ve çirkin değildi. Kendi içinde çok onurlu bi o kadar da kırılgandı. Bizim kaybedişimiz aslında bütün zaferlerden güzeldi.
