Kitabın ana örgüsünde beni bolca güldüren, finalinde çarpıcı bir heyecanla sarsan, son sayfalara doğru ise ağlamamak için kendimi zor tuttuğum bir kitap oldu. Alper Canıgüz’ün kitapları arasında en çok sevdiğim bu seri oldu. Hem güldüren, hem ağlatan bir çocuk bu Alper Kamu. Gerçi çocuk demek ona bir hakaret olabilir emin değilim.. Verdiği küçük anekdotlar çokça düşündürdü. Bir cümleyi defalarda kez süzdüm aklımda. Roman değil de sanki bir psikoloji kitabı! Bu kitabın benimle tanışmasına vesile olan herkese teşekkür ediyorum.