Raskolnikov kalabalığa alışkın değildi ve söylemiş bulunduğumuz gibi, bilhassa son zamanlarda her tür topluluktan kaçıyordu. Ama şimdi, ansızın, bir şeyler onu insanlara doğru çekmeye başlamıştı. Yeni bir şeyler meydana gelmişti içinde, bununla birlikte insanlara yönelik bir açlık da hissediyordu. Koca bir aydır yoğun iç sıkıntısından ve kasvetli heyecanından ötürü öyle yorgun düşmüştü ki, ne türden olursa olsun başka bir dünyada bir dakika olsun dinlenmek istiyordu ve şuranın olanca pisliğine rağmen memnuniyetle duruyordu şimdi meyhanede.