Kör Baykuş

8,6/10  (196 Oy) · 
429 okunma  · 
149 beğeni  · 
3.328 gösterim
Modern İran edebiyatının kurucularından Sadık Hidayet'in 1936'da Bombay'da yayımladığı başyapıtı, kendi deyişiyle "özenle hesaplanmış, net, bilinçli etkilerle dolu" ve "her sayfası bir partisyon gibi düzenlenmiş" Kör Baykuş (Buf-i Kur) , öteki yapıtları gibi, pek çok dile çevrildi, sadece Fransa'da (Andre Rousseaux: "Bu roman bence ülkemizin edebiyat tarihinde özel bir etki bırakmıştır") değil pek çok ülkede pek çok yazarı etkiledi.
  • Baskı Tarihi:
    2012
  • Sayfa Sayısı:
    95
  • ISBN:
    9789750803024
  • Orijinal Adı:
    Buf-i Kur
  • Çeviri:
    Behçet Necatigil
  • Yayınevi:
    Yapı Kredi Yayınları
  • Kitabın Türü:
sezen 
 16 May 13:39, Kitabı okudu, Beğendi, 10/10 puan

"Derdin öyle derin ki, gözlerinin ta derinlerinde. Ağlayınca gözyaşın gözlerinin derinlerinden geliyor, yoksa akmazdı gözyaşların!.."

#Sadık Hidayet'in derdi o kadar derin ki, okurken bunu yazmak için yazmış olmadığını sarsılarak anlıyorsunuz. Kurgu ya da süsleme olmaksızın anlatılan hezeyanlar ve eserin kasvetli havası etkiliyor. Bu eseri sitedeki pek çok arkadaş mükemmel bir biçimde incelemiş zaten. Kendisi için "Doğu'nun Kafka'sı" deniliyormuş, doğru olabilir ancak ben okurken Avusturyalı şair Rainer Maria Rilke ile daha çok benzerlik buldum. "Malte Laurids Brigge'nin Notlarına" da bakabilirsiniz. Eğer bu eseri sevdiyseniz, onu da beğeneceğinizi düşünüyorum. Özellikle Tanrı hakkındaki görüşleri. Rilke gibi Sadık Hidayet de, tam bir inkar içinde değil, ikisi de sitemkar ve terkedilmiş gibi hissediyor. Tanrı o kadar Yüksekte ki, ona ulaşmak mümkün olmuyor...

#Bunun dışında Zweig'ın "Amok Koşucusu" Kitabındaki gibi saplantılı bir ilgi söz konusu. Sadık Hidayet hınç ve şehvet, bağışlanma ve aşk arasında gidip geliyor devamlı. Karşı tarafın hain ilgisizliği hepten baştan çıkarıcı hatta yıkıma götüren bir unsur olarak görülüyor. Ama bu nefret-aşk, onun ruhundaki kasvetli halin yalnızca bir kısmı.

#Bahsettiğimiz yazarlar, dünya savaşlarının ortasında yaşamışlar. Her ne kadar bireyciliğe sığınmış gibi görünseler de, naif insanlar için bunun vahşeti eserlerindeki bu boğucu atmosferle kendisini gösteriyor.

#Yazar eseri okurlara değil de, gölgesine yazmış gibi. Gölge ve Gündüzsefası çiçeği sık kullanılan bir motif olmuş.

#Arkadaşı Bozorg Alevi'nin eserin sonunda yazmış olduğu biyografi eseri daha da anlamlandırmamızı sağlıyor.

#Eserde neden-sonuç ilişkisi arayanlara sıkıcı gelebilir. Ama Hidayet'in yaşamış olduklarının bir sonucudur bu eser. Yaklaşık 90 sayfadır ama yoğundur.

#Ömer Hayyam'dan çokça etkilendiğini biliyoruz, sürekli Hayyam rubailerine rastlarız bu yüzden.

#Okuduktan Sonra bir zamanlar yeryüzünün gelini diye bilinen ve Moğol istilasıyla yıkılan "Rey" kentini ve Hayyam'ın da yaşamış olduğu "Nişabur"u merak ettim.

Sadık Hidayet'in diğer kitaplarını da merak ettim. Ancak Kafka, Rilke, Oğuz Atay, Plath gibi yazarları okuduktan sonra insanın ruh hali karamsarlığa ve ölüme bir adım daha yaklaşıyor gibi oluyor. Hidayet de böyle. Dün eseri okurken hava da o kadar bunaltıcıydı ki, eser iki kat daha fazla etki etti.

#Son olarak çeviriyi yapan Behçet Necatigil'e sevgilerimi saygılarımı sunuyorum. Yine de bu güzel eseri orijinal dilinden okumak nasıl olurdu diye düşünmeden edemiyorum. Hepinize keyifli okumalar dilerim...

Bekir İstanbul 
16 Nis 12:49, Kitabı okudu, 3 günde, Beğendi, 10/10 puan

Hiç bu kadar acayip bir kitap okumamıştım. Farklı, gerçekten çok farklı, ürpertici, sıra dışı bir başyapıt. Kendi etrafında dönen ama döndükçe derine giren, matkap gibi gerçek ve hayalin, zaman ve mekanın, ruh ve bedenin birlikteliğini oyan, aşındıran ince bir çalışma. Gerçeklerin hayaller, kabuslar üzerine bir iz düşümü, rüyaların gerçekleşmesi gibi bir birliktelik... Güneş'in karşı apartmanın camından evin içine, pencereden geçen yansımanın aynada yansıması gibi... Taşın üstünden akan ırmak gibi sular hep gidiyor başka topraklara ama hep sular akıyor taşın üstünden. Süreklilik ve durağanlığın el ele birlikte yürümesi gibi...

Edebiyat severlerin mutlaka ama mutlaka okuması gereken bir kitap.

Not: Bir eseri beğenmek onun içinde verilen, anlatılan her şeyi beğenmek demek değildir, anlatımı beğenmektir...

Sadık Hidayet. İran’ lı yazar sade, insancıl ve doğa sevgisi ile göze batmadan sürdürdüğü, kendi eliyle yaşamını sonlandırdığı, kısa ama yoğun yaşam çizgisi sürecinde İran ve dünya edebiyatına olan katkısı sonradan algılanmış, onun seçerek okuduğu ve incelediği kitaplar daha sonralarda dünyaca bilinen popüler, başyapıtlar olmuş.

Yazarın arkadaşı ve aynı zamanda 20. yüzyılın önde gelen İran’ lı yazarlarından biri olan Bozorg Alevi, Sadık Hidayet ve ünlü romanı Kör Baykuş hakkında kitabın sonunda açıklamalarda bulunmuş ki bu da Kör Baykuş ve yazarını daha iyi kavramaya yardımcı olmaktadır. (ÖNEMLİ: LÜTFEN BOZORG ALEVİ’ NİN AÇIKLAMALARINI KİTABI OKUYUP BİTİRDİKTEN SONRA OKUYUNUZ!)

Kitaba gelince, kitabın ilk cümlesi şöyledir ve “Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar.” belki de kitabın özeti bu, kim bilir. Kitap aynı zamanda İran’ da yaşaklanmış olmakla da başka bir dikkat çekici özelliği taşmaktadır. Kitap kurgusu o kadar güzel ki, içinde kayboluyorsunuz bir an. Hayal-gerçek-rüya bu üçgenin labirentlerinde buluyorsunuz kendinizi hep. Bu bağlamda hayal-rüya-gerçekten hangisini anlatıyor olduğunu ayırt etmekte zorlandığınızı kabulleniyor, bir sarmal hissiyatına kapılıyor, yoruluyorsunuz adeta.

Ülkesini terk edip Avrupa’ da eğitim alıp yaşamış, ancak asla kültüründen, ülkesinden kopamamış ve kitabına bunları ustaca yansıtmıştır. Kafa karıştıran karakterler ise aslında hep aynı kişilerdir ve aynı kişi olmalarına rağmen romanda bunları ustaca ve gözümüze soka soka işlemiştir.

Belki de, Rıza Şah'ın İran' da muhaliflere uyguladığı rejiminin öğütücü çarklarından kaçınmak için biçare halka reva görülenlere sessizce bir haykırışıdır, isyanıdır sanki; sinir bozucu, iç acıtan, bazen ürküten kahkahalar içerisinde kendini gösteren sahneler. Veya insan acısının, endişelerinin, umutsuzluğunun başka bir ifadesi midir Kör Baykuş?

Yazarı ve Kör Baykuş’ u daha iyi anlamak için gerekirse ikinci bir kez okunası kitaptır Kör Baykuş. İyi okumalar.

Ismail Salma 
 05 Eki 20:10, Kitabı okudu, 2 günde, 8/10 puan

Sadık Hidayet kaleminden okuduğum ilk kitap oldu. Olayların gerçek mi rüya mı olduğu pek anlaşılmıyor. Ama benim açımdan farklı bir kitap oldu.

Bu düzenden ne kadar kaçabilirsiniz? Kaçmayı başarsanız bile karşınızda bulacağınız şey nedir?
Hayata karşı tutumu zift kadar kara olan bir insanın dışarıdaki insanlardan kaçışı... Eşi, arkadaşı, dadısı... Herkes kendine çok yabancı. O kadar ki bu yabancılaşma rüyada bile devam ediyor. Gerçi kitapta geçenler rüya mı gerçek mi pek anlayamıyorsunuz.
Düştüğü çukurda yaşamaya çalışan - aslında yaşayamayan - bir bireyin sancılarını içeren kitap edebiyatın özütü kıvamındadır. Cümlelerdeki karamsarlık insanı o denli sarıyor ki kitap bitene kadar hayat size gölgelerden ibaret geliyor.
Bütün bu karamsarlığın arasında parlayan cümleleriyle "Kör Baykuş" edebiyat severlerin başucu kitabı olmaya aday bir şaheser. Keyifli okumalar...

Muzaffer Akar 
22 Şub 09:59, Kitabı okudu, Puan vermedi

Çağdaş İran edebiyatının en önemli eserleri arasında gösterilen kitabı okumak nihayet nasib oldu. Zaman ve mekan dışında bir rüya misali geçen öyküde kahramanlar sürekli birbirine dönüşüyor. Yazarın karanlık ve karmaşık ruh hali tamamen yazılanlara yansımış. Bir nevi Stefan Zweig anlatımı hissediliyor Behçet Necatigil çevirisinde. Kitabın sonunda yazarın arkadaşının ağzından hayat hikayesi var, bu biyografide yazar hakkında önemli bilgiler edinilebiliyor. Anlamak ve daha iyi yorumlayabilmek için tek okuma yeterli değil bir kaç kere daha okuyup sindirmek gerekli.

Doğan Yalçın 
19 Ağu 21:07, Kitabı okudu, Puan vermedi

“Sadık Hidayet bir baş dönmesidir”


“Hayatta öyle yaralar var ki, ruhu inzivadayken cüzam gibi yer, kemirir” işte bu cümleyle başlar kitabına usta kalem Sadık Hidayet. Aslında bu ilk cümlesi yazarın sonraki anlatacaklarının, kuracak cümlelerinin, ölümcül betimlemelerinin, yazının ve yazarın karamsar ve melankolik bir ruh dünyasının habercisidir. Sadık Hidayet kendini bulmaya çalışırken defalarca kendini kaybetmesine neden olan bir ruh hastalığıyla boğuşur. Bu kitabının en büyük mimarı ve destekçisi eminim kendisini defalarca uçurumun kenarına götüren, kendi sütkardeşiyle evlendiren, sıkıntının mimarıdır bu ruh hastalığı…

Çocukluğundan beri cemiyet hayatından uzaklaşan Sadık Hidayet ilk önce kendi ülkesinin -İran-şairlerini hatmetmiştir. Kısa bir sür sonra da yüzünü batıya çevirmiş ve Fransızcaya gönül bağlamıştır. Sadık Hidayet’in ustalığı belki de daha erken yaşta çok değerli dâhilerin eselerini hatmetmesinin bir sonucudur. Kimler yok ki; Dostoyevski, Kafka, Poe ve daha niceleri…
Sadık Hidayet’in varlıklı bir aileden gelmesine rağmen içinde yaşadığı yoksul hayatın varlığı kaderin bir cilvesi ya da kendi tercihi mi bilemem; kanımca Sadık Hidayet bu yoksul hayatı yaşamasaydı, doğu-batı ikircikliği arasında gidip gelmeseydi belki de bu gün bu eseri okumayacaktık. Tekrar tekrar dönüp bakmayacaktık. Şu cümle yazarın inanç ve maddiyatı hakkında bizlere ipucu veriyor aslında; “Çünkü ne malım var kadıya yedirecek ne de dinim var şeytana verecek (s.45)”


Sadık Hidayet ne kalemine hükmedebiliyor ne de kalemini yönlendiren yaşadıkları olaylara. O doğu ile batı gel-gitleri arasında kalırken, elimizde tutuğumuz bu kitabındaki anlatıcısı aslında Sadık Hidayet’in kendisidir, yazarın ruh dünyasına bakma açısından bir nevi otobiyografik bir kitaptır. Modern edebiyatın kurucularından olan Sadık Hidayet; karamsar psikolojini ve melankolik ruh halini bu kitapla dille getirmiştir. İran edebiyatının yanında dünya edebiyatında yer almasını sağlayan “Kör Baykuş” başlı başına bir distopyadır.


Sadık Hidayet kırılgandır, şüphecidir, karamsardır. Gölgesiyle konuşan, duvarlarda yansıyan gölgesinde hakikati arayan, eşine sevmekten öldüren-evet çok sevdiği ve kıskandığı için öldüren- öldürdüğü karısını parçalara ayıran ve gizemli adamlarla, gizemli saatlerde varlığını ve varlıkları sorgulayan, sorguladıklarını ölümcül bir zamanın dakikliğinde ve çaresizliğinde kendini, insanları, eşyaları, gölgeleri, dilleri, dinleri, kadını, kadının bakireliği, evliliğin emelinde sevgiyi, ruh âlemdeki özünü, davranış ilkelerindeki etikliği, etiklikle vicdan vicdanla davranış, davranışla hareket kavramlarını anlamaya çalışan ve anladıklarını bir kaygısı olmadan isyanla anlatan bir edebiyat dehasıdır.

Sadık Hidayet’in en büyük sorunu; kendisiyle olan kavgasıdır. Bu kavga bu kitabında kıskançlıkla gelen çaresizliğin, kimsesizliğin varlığında getirdiği aczi yettir. Yazar herkesle kavgalıdır. İlk başta da kendisiyle verir en büyük kavgasını.


Usta kalemin yaşadıkları acımasızlığının bir sonucudur dillinin ustalığı. Zira yaşadıklarını ona, hayat ve de çevresindeki insanların acımasızlığı öğretmiştir. O da tüm kalbiyle bu acımasızlığa karşı ölümü arzulamıştır. Ve sonunda intihar etmiştir daha genç denilecek yaştayken. Şu cümlelerin gerçekliğine bakar mısınız? ; “ Sadece ölüm yalan söylemez! Ölüm geldi mi bütün kuruntuları yok eder. Biz ölümün çocuğuyuz. Dünyanın aldatmacalarından bizi ölüm kurtarır. Hayatın içinden bize seslenir, yanına çağırır. İnsanların dillini anlamadığımız yaşlarda, bazen oyun oynarken durakalırsak, sebebi ölümün sesini duymamızdır(S.83)” belki de yazar bu sesi bizden önce duyduğu için ve bizden önce gerçeği anladığı için erkenden ayrıldı aramızdan.

Yine anlatıcının ağzından dökülen şu cümleler, hem kitabın kurgusunun ağırlığından hem de yazarın yaşadıklarının bir belgesi ve beklentilerin bir gözlem içinde ele alışının en güzel örneğidir. Her ne kadar sonu hüsran olsa da bizler açısından tam da bu devirin insanların üzerlerine göre biçilmiş bir kaftandır. Bir de yazarın ağzından, anlatıcını yardımıyla insanların ve dünyanın gerçek sahiplerine bakalım, şöyle der yazar: “Dünya artık ne işime yarardı ki? Bu dünya benim için değil bir avuç hayâsız, yüzsüz, dilenci tabiatlı, çokbilmiş, kabadayı, gözü gönlü aç insanların olduğunu hissediyorum. Bunlar dünyaya uyumlu olarak gelmişlerdi; yeryüzünün, gökyüzünün güçlüleri karşısında, kasap dükkânın önünde bir parça et için et için kuyruksallayan aç köpek gibi, dilleniyor, yaltaklanıyordu. (S.82 ) bunu tekrar tekrar okuyup; “ ne de güzel anlatmış insanoğlunu ve onun kirli dünyasını” dedim kendi kendime.
Sadık Hidayet’in bir diğer özelliği de benzersiz, kurulmamış, yazılmamış, duyulmamış, tüm duyulara hitap eden, düşündüren, bazen isyana bazen de yeniden bazı durumları gözden geçirmeye yardımcı görevi üstlenen, bunu yaparken de karamsar ve melankolik bir ruh atmosferi içerisinde, yerine göre acımasızca cümle kurması ve bu cümleler de hakkikatı olduğu gibi yüzümüze vurmasıdır. Zaten karısını acımasızca öldürten, yaşlı adamdan şüphelenmeye sevk eden, yanına yardımcı veren ve bu yardımcının acıma hissi altına giren bu ruh halinden meydana gelen cümlelerin gerçekliği değil mi ?
Sadece anlatıcıya bakıp yazarın romandaki ruhunun yansımasını görmek mümkün… Bir de sürekli dille getirdiği içmeye dair şu dizeler hem anlatıcının hem de yazarın sürekli başvurduğu bir dergâh vardır. Sarhoşların ve unutkanların dergâhı…

“Gel gidelim içelim
Rey şarabı içelim
Şimdi içmesek peki
Ne zaman içelim”



Yazar sadece kendisiyle kavgalı değil. İnsanlarla, kâinatta var olan, çevresindeki inanç boşluklarıyla kavgalı olduğunu yukarıdaki cümlelerden anlıyoruz. Bir de Tanrıyla kavga ediyor Sadık Hidayet bu da doğal olarak İnancı sorgulatıyor her ne kadar sorgulayan anlatıcı olsa da: “Tanrılar insan şehveti dolayısıyla doğmuştur. Bir tanrı olmuştum; tanrıdan büyük olmuştum. Çünkü ebedi, sonsuz bir cereyan hissediyordum kendimde (S.92)” Velhasıl Kaan Murat Yanık’ın ifadesiyle; “… Sadık Hidayet bir baş dönmesidir”.

Sadık Hidayet’i anlatmak adına başladığım bu yazıya defterime yazdığım bir sürü cümleleri arasında birkaç cümleyle bittirmek iyi olur diye düşünüyorum. Kitabı üçüncü kez okumak için en kısa zaman da tekrar elime alacağım. O zaman belki de başka bir Sadık Hidayet ile karşılaşırız anlamadığımız o karanlık dehlizli karanlık cümlelerin barındırdığı ruh halinde.

“Gece ayakucuna basarak çekiliyordu.(S.32)”

“Düşündüm de, herkesin gökyüzünde bir yıldızı varsa, benim yıldızım uzak, karanlık, anlamsız olmalı belki de hiç yıldızım olmadı (S) ”

“Ölü kokusu, çürümüş et kokusu sarmıştı içimi (S.39)”

“Kendimle bir oda da yalnız kalamayacağımı düşündüm, kaçacak olsam peşimden gelmesinden korkuyordum (S.77)”


“Kendi içime kapandıkça, kışın bir deliğe gizlenen varlıklar gibi başkalarının sesini dinliyordum; kendi sesimi ise gırtlağımda hissediyordum (S83)”

Sadık Hidayet ile tanıştığım kitap...
Her ne kadar kitabın kapağındaki resim kitabın adı ile uyumlu seçilmiş olsa da ben hala kitabın adının neden Kör Baykuş olduğunu anlayamadım ve merak etmekteyim.
Kitap ‘‘Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar.’’ cümlesiyle başlıyor ve böyle bir cümleyle başlaması bile kitabın ağır bir ruh halini yansıttığı ipucunu veriyor. Yaşam-ölüm, ruh, karamsarlık, inanç, ölümden sonra yaşamın sorgulanması... temaları ile örülmüş bir eser söz konusu. Kitap boyunca tekrar edilen ve -nedendir bilmem- hepsinin kitapta ifade edilen dışında bir anlamı olduğunu düşündüğüm bazı kavramlar mevcut (gündüzsefası, buruk salatalık tadı, kalemdan üzerindeki resim, kübik yapı şekilleri...). Afyon ve şarap gibi keyif verici maddelerin kullanılmasının -hatta çoğu yerde kullanılmadan yalnızca düşünülmesinin- yarattığı ruh hali, bunalım, hayal ile gerçek arasında düşünceler ve varlıklar çoğunlukla eserde anlatılmak istenen düşüncelerle bir arada bulunuyor.
Eserde ismi verilmeyen baş kahraman afyon bağımlısı, içe kapanık, bunalımlı, kitapta açıkça söylendiği üzere bedenen (fikrimce ruhen de) hastalıklıbir karakter. Baş kahraman dışında kitapta yer alan tüm karakterler sürekli birbirlerine dönüşmekte. Karakterlerin yanında olaylar da birbirine dönüşen bir yapıya sahip ve birbirine tuhaf bağlarla bağlı.
Eserin okuru içine alan, belli bir aşamadan sonra saran, gizemli ve özgün bir anlatımı mevcut bununla birlikte dili anlatımı kadar okuru zorlamıyor.
Kitabı beğendim, okurken oldukça keyif aldım. Olayların nasıl bir sonuca çıkacağını merak ettiğim için heyecanla okudum, şaşkınlık uyandıran ve bir o kadar da insanı dehşet içinde bırakan yerler mevcuttu (Çocukluğunda bir kez kurban kesimine şahit olduktan sonra bunun etkisinden kurtulamadığı için bir daha et yiyemeyen, hayvanlara ve insanlara karşı o derece merhametli bir yazarın, kitabının kahramanına hayal ettirdiği veya uygulattığı cinayet sahnelerini okuyunca ister istemez insan ürperiyor ve böyle bir yazarın bunları nasıl yazdığına anlam veremiyor).
Kör Baykuş’un anlatım tarzı, kitabın başında yer alan, İran Edebiyatı eserlerinin edebiyatımızdaki yerine, Sadık Hidayet ve Kör Baykuş’a dair Behçet Necatigil’in yazdıkları Sadık Hidayet’in diğer eserlerine ve İran Edebiyatı’ndan çevirilere karşı merakımı uyandırdı. Bu yüzden ilerleyen zamanlarda okuma tercihlerim arasına Sadık Hidayet'in eserlerini de almayı düşünebilirim.

Emre Ö. 
18 Tem 2015, Kitabı okudu, Beğendi, 10/10 puan

Aptalım.Ön yargılı olduğum için..
Okumadan önce beklentim acayip derecede yüksek idi.Kitabın 30lu sayfalarında bu ne anlatıyor. Bu mu imiş bu kadar abartılan kitap diye iç geçirdim. Fakat çok büyük hata yaptığımın farkıan vardım.Asıl kitap oradan sonra başlıyormuş zaten...
Mükemmel ötesi bir kitap. Kafka'nın tasvirleri Yusuf Atılgan'ın Anayurt Otelindeki o kasvetli yalnızlığı, anlam arayışını bir kitapta toplamayı başarmış müthiş bir yazar. Kitap 90 küsur sayfa olmasına rağmen biraz ağır ilerliyor. Çünkü psikolojik yönü de ağır basıyor. İlk 37 sayfa ağır. Ama sabreder devam ederseniz eğer emin olun okuduğunuza pişman olmayacaksınız. Kitabı yazarken afyon kullanmış. Zaten okurken bunu farkına varıyor siz de içmiş gibi ruh bunalımlarına giriyorsunuz.
Hayatı kitabından daha trajik ve vahim. Kitap biraz anlaşılamaz olabilir fakat sonunda en yakın arkadaşı Bozorg Alevi bir sonsöz eklemiş. Onu okuduktan sonra taşlar yerine daha rahat oturacaktır eminim.
Yani diyeceğim o ki ölmeden önce okuyun.Vesselam..

Derya Yalınkılıç 
 23 Nis 20:36, Kitabı okudu, 2 günde, 9/10 puan

Sadık Hidayet... Yine yaşarken değeri anlaşılamamış, intiharından sonra eserlerinin değer kazandığı güçlü yazarlardan biri. Kitabı anlayabilmek için yazarın hayatını bilmek şart. Hayatı da kendi gibi yazar olan arkadaşının kitabın sonuna eklediği bölümle açığa kavuşuyor.
Kör Baykuş'la melonkoliyi iliklerime kadar hissettim. Şizofrenik ruh haliyle yazılmış eserde kişiler, yer ve zaman kavramı birbirine giriyor kimi zaman. Aslında bir oturuşta bitebilecek kadar kısa bir kitap. Giriş cümlesiyle zaten ilk andan itibaren kendine bağlıyor okuyucuyu. Ancak ağır melankoli havasını kaldıramayıp iki günde okuyabildim ben :) Edebiyata farklı bir soluk getirmiş bu eserle tanışmalısınız bence :)

Kitaptan 186 Alıntı

Odamı sınırlayan dört duvar arasında, varlığımı ve düşüncelerimi kuşatan hisarın içinde ömrüm azar azar eriyor bir mum gibi, hayır, yanlışım var, ömrüm bir oduna benziyor, ocaktan düşen bir oduna: Öteki odunların ateşinde kavrulmuş, kömürleşmiş, ama ne yanmış, ne olduğu gibi kalmış bir oduna benziyor. Fakat diğerlerinin dumanından, soluğundan boğulmuş...

Kör Baykuş, Sadık HidayetKör Baykuş, Sadık Hidayet
MerveG 
23 Oca 12:50, Kitabı okudu, İnceledi, Beğendi, 10/10 puan

Yaralar vardır hayatta, ruhu cüzzam gibi yavaş yavaş ve yalnızlıkta yiyen, kemiren yaralar.

Kör Baykuş, Sadık HidayetKör Baykuş, Sadık Hidayet

Butimar bir kuştur, deniz kıyısına çöker, denizin bir gün kuruyacağını düşünür, bu tasa yüzünden de su içmez hiç.

Kör Baykuş, Sadık HidayetKör Baykuş, Sadık Hidayet
Murat Sezgin 
06 May 20:10, Kitabı okudu, Beğendi, 9/10 puan

Yalnız ölüm yalan söylemez!
Ölümün varlığı bütün vehim ve hayalleri yok eder. Bizler ölümün çocuklarıyız, hayatın aldatmacalarından bizi o kurtarır.

Kör Baykuş, Sadık Hidayet (Sayfa 69 - YKY)Kör Baykuş, Sadık Hidayet (Sayfa 69 - YKY)

Benim içimdeki öyle bir dünya idi ki, ondaki bilinmezlikleri bir bir anlamaya kendimi adeta mecbur hissediyordum.

Kör Baykuş, Sadık HidayetKör Baykuş, Sadık Hidayet
Ferah 
08 Oca 2015, Kitabı okudu, İnceledi, Puan vermedi

''Kendimi bütün ruhumla unutmanın uykusuna bırakmak istiyordum. Unutmam mümkün olsaydı, unutmak sürekli olsaydı, gözlerim kapansaydı da azar azar uykunun ötesine, mutlak hiçliğe gömülebilseydim, varlığını artık hissedemez olacağım noktaya varsaydım, bir mürekkep damlasında, bir musiki ahenginde ya da renkli bir ışında erir giderdim ve sonunda dalgalar ve şekiller öyle büyürlerdi ki, hissedilemezin içinde silinir, yok olurlardı. O zaman dileğime kavuşurdum...''

Kör Baykuş, Sadık HidayetKör Baykuş, Sadık Hidayet

Gökte herkesin bir yıldızı olduğu doğruysa, benimki çok uzakta, karanlık ve pek önemsiz bir şey olmalıdır. Belki de benim hiç yıldızım yok!

Kör Baykuş, Sadık Hidayet (Sayfa 64)Kör Baykuş, Sadık Hidayet (Sayfa 64)

Kitapla ilgili 1 Haber




Burası çok ıssız