Varoluşçuluk

8,4/10  (15 Oy) · 
71 okunma  · 
11 beğeni  · 
1.127 gösterim
Varoluşçuluk nedir?
Şimdiye değin çeşitli karşılıklar verilmiş bir sorudur bu. Sözgelişi, Weil'e göre varoluşçuluk bir bunalım, Mounier'ye göre umutsuzluk, Hamelin'e göre bunaltı, Banfi'ye göre kötümserlik, Wahl'a göre başkaldırış, Marcel'e göre özgürlük, Lukacs'a göre idealizm (düşüncülük), Benda'ya göre usdışıçılık (irrationalisme), Foulque'ye göre saçmalık felsefesidir.

Bu değişik karşılıklar varoluşçuluğu gereğince tanıtıyor mu bize? Eski deyişle, "agyarını mani, efradını cami" bir tanıma (tarife) varıyor mu? Sanmıyorum. Çünkü onlar, tanımlamaktan çok, varoluşçuluğun belli bir yanına parmak basıyorlar. Belli bir özelliğini ya da belirtisini ortaya koyuyorlar. Üstelik abartarak, büyüterek....
(Önsöz)
  • Baskı Tarihi:
    Haziran 2012
  • Sayfa Sayısı:
    123
  • ISBN:
    9789754680096
  • Çeviri:
    Asım Bezirci
  • Yayınevi:
    Say Yayınları
  • Kitabın Türü:

Kitaptan 10 Alıntı

Moruğun Müridi 
21 Şub 22:36, Kitabı okudu, 8/10 puan

İnsanın var oluşu ancak başkalarıyla olan ilişkilerine göre
belirlenir, evrenselliği de özünde değil durumundadır:
Her insan, durumunun somut gerçekliğiyle öbür insanlara
bağlanır. Bundan dolayı, özgürlüğün hem tek insan
için, hem de bütün insanlar için istenmesi gerekir.
Böylece, özgürlük ve insancılık temeli üzerinde bir ortaklaşalık
oluşacaktır. Bu, açık bir insancılıktır, her
gün yeniden kazanılacaktır. Nedeni şu: Bu insancıllık,
her gün yeniden elde edilmesi gereken bir insan özgürlüğünü
amaçlıyor, bir veri olarak görmüyor onu.

Varoluşçuluk, Jean-Paul SartreVaroluşçuluk, Jean-Paul Sartre
Moruğun Müridi 
21 Şub 22:33, Kitabı okudu, 8/10 puan

DOSTOYEVSKİ VE VAROLUŞÇULUK
Dostoyevski, «Tanrı olmasaydı her şey mubah olurdu.»
diye yazmıştı. (İşte bu söz, varoluşçuluğun Çıkış noktasıdır.) Gerçekten de, Tanrı yok ise her şey yeğ­dir (mubahtır), hiçbir şey yasak değildir. Bu demektir ki insan, kendi başına bırakılmıştır. Ne içinde dayanacak bir destek vardır, ne de dışında tutunacak bir
dal. Artık hiçbir özür, dayanak bulamayacaktır yaptıklarına. Varoluş özden önce gelince, verilmiş ve donmuş bir insandan söz edilemez elbet. Önceden belirlenmiş,
donmuş bir doğa açıklanamaz çünkü. Başka bir deyişle, gerekircilik (determinisine), kadercilik yoktur burada, kişioğlu özgürdür, insan özgürlüktür.

Varoluşçuluk, Jean-Paul SartreVaroluşçuluk, Jean-Paul Sartre
Moruğun Müridi 
21 Şub 22:34, Kitabı okudu, 8/10 puan

İnsan kendi dışında vardır,
kendi dışına çıkarak var olur. Yani, ancak dışa atılarak,
dışta kendini yitirerek varlaşır; aşkın (transcendant)
amaçları kovalayarak var olabilir. Bu yönden
alınırsa, insan ilerleyiştir, aşıştır, oluştur; ilerlemenin,
aşmanın göbeğindedir. Nesneleri dahi bu ilerleyişe, bu
aşışa, bu oluşa göre yakalar. Demek ki insancıl bir evrenden,
insancı öznellik evreninden başka evren yoktur.

Varoluşçuluk, Jean-Paul SartreVaroluşçuluk, Jean-Paul Sartre
Moruğun Müridi 
21 Şub 22:30, Kitabı okudu, 8/10 puan

Belirli bir insan tasarısı kuruyorum, yani kendimi seçerken gerçekte 'insan'ı seçiyorum.

Varoluşçuluk, Jean-Paul SartreVaroluşçuluk, Jean-Paul Sartre