Sümer
@070sumer
3 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Reklam
Ben yalnız votkalarım için yaşıyorum. Sense derilerimi yüzüyorsun… Her akşam yukarıdan aşağıya düşüyorum… Ben tekim… Siz bir sürüsünüz. Bütün yükleri ben çekiyorum…Bütün yollarım inceldi. Günahlara battım
Adlardan nefret ediyorum, kimliklerden… Çünkü ben kendimi kendime ve başkalarına ve her şeye öyle çok veriyorum ki (kendim için kendimden kendiliğimden) hiç bir şey kalmıyor geriye (nereye?) Oysa bir şey arttırılmalı, saklanmalı, korunmalı kara günler için (daha da mı?) Ben yaşarken yaşamımı ve ölümümü tüketiyorum.
Sayfa 91
… “bu yüzyılda işin ne apla?” Benim Ferdanımın da olumlayacağı bir yanıtım olur bu densiz soruya şöyle ki: “Bakınız,” derim “öncelikle melankoli tarih ve denizaşırı ve taşırıdır, türlü kılıklara bürünür yeniden yeniden çıkar karşınıza
Sayfa 17
“Ya hayatlarının anlamını bulamayanlar?” diye söze girmişti kızılderili. “Onlar ne olacak?” “Onlar da, göğüslerinde bir et parçasıyla, canlı canlı çürüyecekler. Ve buna da, yaşamak demeye devam edecekler!”
Sayfa 251
