Bu bana hiç de delilik gibi gelmedi.
Her zamanki gibi 08.45 otobüsüne binmiştim. Kısa bir süre sonra, afyonum henüz patlamamış olduğu için okuduğum sa tırlardan bir şey anlamamış, elimdeki kitabı kapatıp dışarısını seyre dalmıştım. Bir ara otobüse göz gezdirdiğimde onu gör düm. Ayakta gitmeyi sevmediğimden, işe geç kalmayı göze alır, hep bu saatte binerdim otobüse. Yolcuların hemen hepsine aşinaydım. Onunla ilk defa karşılaşıyordum. Bunun bir anla mı yoktu. Dışarısını seyretmekle ona bakmak arasında bir fark yoktu. Ama ben ona bakmayı sürdürdüm. Böylelikle maceram anlaşılmaz bir şekilde başlamış oldu. Koridor tarafında, sol çaprazımda, benden iki ön sırada oturuyordu. Saçlarını topuz yaptı; ensesine, boynuna baktım. Sonra saçlarını çözdü; elleri ne baktım. Saçlarını geç fark ettim, siyahtı, düzdü. Tam işinizi bitirdiğinizi sanırken en önemli şeyi unuttuğunuzu fark ettiği niz bir şaşkınlık anı vardır ya, öyle baktım saçlarına. Ama hay ret edecek bir şey yoktu, onu görmeye yeni başladığım belliydi.
Peki, onunla bu otobüste ilk defa karşılaştığımı nasıl anlamış tım? Yabancılığını bana ilk nasıl duyurmuştu? Bunu çözmek için tüm dikkatimi topladım. Doğrusu biraz tuhaftı çabam.
"Akşamdan kalmasın sen," dedim kendi kendime, "uğraşacak iş arıyorsun ... "
Sayfa 26 - YKY yayınları 2008
Doğum günüme özel maça kızı 8
Bora, gelmişti.
Beni kurtarmaya değil, doğum günümü kutlamaya.
18 Ağustos 2021, 00:08, Fransa.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
16.08.2023
Anladım o zaman, gitmişsin! Bilmem sesimi duydun mu? Kapı yeni kapanmıştı. Duyasın diye bağırdım. Duyduysan geri dönseydin keşke. Bavuluna sığardım. Kimse görmezdi beni. Minicik olurdum.
20.yüzyılın en önemli ressamlarından Diego Rivera, rengarenk ve sürprizli yaşamıyla Frida'nın hayatına girdiğinde 43, Frida ise 22 yaşındadır. 21/08/1929'da evlenirler. Bu evlilik Frida'nın annesini mutlu etmez çünkü Diego'nun yaşlı, şişman, çirkin, sanatçı, bohem, komünist, ateist biri olmasından dolayı üzgündür.
783.jpg){kind=small}
CHP'nin İkilemi
Şimdi CHP'nin önünde iki yol var. Şiddete yönelen devletin sahibi mi olacak yoksa bu şiddetin ezdiği halk kitlelerinin taleplerini mi temsil edecek?
.
.
.
08 Mayıs 1996
Milliyet Gazetesi
Ö. Zülfü Livaneli
