Sağlık İçin En Güçlü Doğal İlaçlarİnsan ve Hayat
A) Yaşamın Temelleri
01- En iyi her derde deva ilaç Su içmek
Her derde deva demek abartılı olsa da, yeterli su tüketimi yaşam için vazgeçilmezdir. Su; hücresel faaliyetlerin sürdürülmesine, böbreklerin çalışmasına, vücut ısısının düzenlenmesine, besin ve oksijen taşınmasına yardımcı olur.
02- En iyi güzellik ilacı Uyumak
Uyku sırasında büyüme hormonu salgılanır, hücre onarımı hızlanır ve cilt yenilenir. Kaliteli uyku, cildin daha sağlıklı görünmesine ve erken yaşlanma belirtilerinin azalmasına yardımcı olur.
03- En iyi bağışıklık destekçisi Yeterli uyku
Uyku sırasında bağışıklık sistemi güçlenir. Kronik uykusuzluk enfeksiyonlara yakalanma riskini artırabilir ve vücudun savunma mekanizmalarını zayıflatabilir.
04- En iyi akciğer dostu alışkanlık Derin nefes almak
Diyafram nefesi ve kontrollü derin nefes egzersizleri akciğerlerin daha verimli kullanılmasını sağlar, oksijenlenmeyi destekler ve sinir sistemini sakinleştirerek stresi azaltır.
B) Hareket ve Fiziksel Sağlık
05- En iyi kanser risk azaltıcı alışkanlık Yürümek
Düzenli fiziksel aktivite; başta kolon ve meme kanseri olmak üzere birçok kanser türüne yakalanma riskinin azalmasıyla ilişkilidir. Ayrıca bağışıklık sistemini ve metabolik sağlığı destekler.
06- En iyi kalp dostu alışkanlık Düzenli aerobik egzersiz
Yürüyüş, yüzme, bisiklet veya hafif koşu gibi aktiviteler kalp-damar sağlığını destekler, dolaşımı iyileştirir ve kalp hastalığı riskini azaltır.
07- En iyi stres ilacı Hareket etmek
Düzenli fiziksel aktivite kortizol düzeylerini dengelemeye yardımcı olur, endorfin salgılanmasını artırır ve zihinsel gerginliği azaltır. Stres yönetiminde en etkili doğal yöntemlerden biridir.
08- En iyi ruh hali destekçisi Düzenli egzersiz
Yürüyüş, hafif koşu ve diğer aerobik egzersizler; endorfin, serotonin ve dopamin
huzur sandığım huzursuzluğun kendisiymiş
inci sanıp bir kumsalda gömüp durdurduğum
Cevahir Sevil
20/6/2026/Ö.S.1.09
Reklam
Okuduğum herhangi bir kitabın herhangi bir sayfasını açıp herhangi bir kelimesini seçip sabah edebilirim kendimle. De ne diyeceğini biliyorum.
Vapur dumanı çiçekleri bitiyor cıvıltıların bodrumunda. Anılarım mı yanıyor, hafızam alesta. Çift dikiş yaralar, her biri kalasta. Hızarla geliyor bir ben -mi o- epey uzakta. Korkumun filmini çeken etrafin sesinin yanında huzur veriyor. Festivalde gibiyim.
Sanrıları kemiriyor çınar yaprakları. Tanrılar fırlıyor topraktan. Sokak lambalarının rengi neden kırmızı? Eksildiğim yetmez mi? Geldik diye uyandırsan beni olmaz mı? Denizi koysan önüme, çivilemesine atlasam. O değil de bak buraya rüzgar eşeledim, büyüyünce hortum olacak. Nasılını sorma.
İki ters bir düz, beş gece dört güz geçiyor seçerek örüyorum ödediklerimi. Kendimi kendime ödüyorum. "Derdin ne?" Cevabını bulunca size geri dönüş yapacağız. Gökte bir kitap uçarsa bil ki benim, ele ele tutuşmuş harfler gözle görünür biçimde saçlarına dolaşıyorsa bil ki benim... "Saçım yok belki kelim. Kafam olduğunu nereden çıkardın en baştan." Ya varsayıyorum, bozma. Afacan ve zıpır, hayta ve dadaisttin kim?ini bilmediğm... Ne yalan söyleyeyim, özlemiyorum. =) Ölgün olgunluklar için önceki sayfaları çevirin. Mukaddimeyi okumaya lüzum yok, son kelimede özetleyeceğim her şeyi.
Tahammül ununutmamışken... Mutluluğun telaşı. Bugün konuşurken ünlediğim tamlama. "Ne kadar uzak bir kasabada"yı bırak, farklı kıtada. Uyuyan bedende bağıran rüya, uyuyandan bağımsız bir varlık olmaya ayıklıyor kendini. Çok karışığım biliyor musun? Çözülürse(m) dahası sığmaz kazanlara. Ürkmeden sığınacağım, yalın, duru bir şey düşlüyorum. Bu bir insan ya da çatı değil kesinlikle. Ben biliyorum ama kondum göçeceğim.
Lens mi taksam. Gözlüğümün camlarından cümleler geçiyor. Çıkardığım zaman uzağı göremiyorum. "Önünden ye
18.09.26
Beni ölmüş say dediğim çocuk adamın hayatımızın geri kalanında belki de hiç birbirimizi görmeyeceğiz diyerek son kez görüşmek istemesi…Kendi içimden yineliyorum: Beni ölmüş say.
ARAF'TA BİR TEKERLEME
1, 2, üçler,
Yaşasın Türkler.
4, 5, altı,
Japonya battı.
7, 8, dokuz,
Alman domuz.
10, 11, on iki,
İtalya tilki.
13, 14, on beş,
Ruslar kalleş.
Dağlar taşlar,
Kanatsız kuşlar.
Her güzel şey,
Sevgiyle başlar.
Kururken ağaçlar,
Kesilir başlar.
Kibirli bakışlar,
Çalınsın marşlar.
Kemerleri bağlayın,
Uçmuyor çocuklar.
Ölmedin diyorlar,
Süzülüyor yaşlar.
Komşunun karnı tok,
Yaşasın açlar.
Portakalı soyduk,
Baş ucuna koyduk.
Yalanları uydurduk,
İnsanları uyuttuk.
Bir sürü kavşaklar,
Reklam
Reklam