Müphem
@0hazal
Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmeni
lisans
68 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bitmesin diye sırf Memed’den ayrılmamak için yavaş yavaş okudum. Bir sinema filmi izler gibi bütün sahneler gözümün önünden aktı gitti.
Zulme , haksızlığa , adaletsizliğe karşı bir başkaldırının romanıydı. Görünüşü eşkiyaya benzemeyen ama yüreği isyanla dolu bir Memed. Her kitabında halka zulmedeni öldürüyordu Memed ama o zulmeden farklı bir kişi olarak güçlenmiş bir şekilde karşısına çıkıyordu. Çünkü “ Bir Abdi Ağa ölse de bin tanesi doğuyordu.” Bu düşünce onun beynini yerken fark etti “Bir İnce Memed ölse de bin tanesi doğacaktı” bu fark edilişten sonra Memed dağlara daha çok sarıldı zulme daha çok başkaldırdı. Bu uğurda her şeyden kendinden bile vazgeçecekti. Çünkü bu dağlarla “ Bir kere ölmeden bin kere dirilemezdin.”
Yaşar Kemal’in kalemi öyle büyüleyici ki yaptığı betimlemeler sayesinde bütün Çukurova’yı Anavarza’yı Çukurova köylerini , oradaki yaşayışı, kültürü çok güzel okuyucuyu sıkmadan ifade etmiş. Konusu itibariyle herkesin mutlaka okuması , okuyup derin manalar çıkarmasını gerektiren bir eser.
Keşke bitmeseydi ...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitabı yıllar sonra ikinci okuyuşum. Yazarın dili oldukça akıcı anlatımı yine merak uyandırıcı ama en önemlisi betimlemeleri o kadar canlı ki. Kitabı okurken yaşanılan şeyleri hissedilen duyguları siz de yaşıyorsunuz. Olay örgüsüne gelince olağanüstü. Yusuf’un Muazzez’e beslediği güven dolu çocuksu bir aşk ve kötü bir anne mücadele . Kitapta Yusuf karakteri karakter özelliklerine bakıldığında aslında İnce Memed’e de çok benziyor.Herkesin mutlaka okuması gereken bir kitap .
Zweig’in diğer kitaplarına kıyasla konu olarak anlatım olarak farklı bir kitap . Yahudiler için kutsal olan şamdanın yıllar süren göçünden bahsediliyor. Üzerinde durulan ve yazarın özellikle belirttiği şey ise Yahudilerin yurtsuz ve dışlanmış bir millet olmasıdır . Bunun dışında kitaptaki 7 yaşındaki Benjamin ve Haham’ın yaptığı konuşma insanı düşünmeye sevk ediyor . Hem din ile hem Tanrı İle hem de ırkıyla ilgili özeleştirilerde bulunuyor.
Merak unsuru ön planda olan bir tiyatro eseri. Ayrıca tesadüfler silsilesi peş peşe geliyor bu da merak unsurunun öne çıkmasını sağlıyor . Bazı yerlerde de bizi güldürüyor. İzlemesi başka , okuması ise bambaşka zevk veriyor.
Öyle güzel yazılmış bir eser ki ölüme gidiş yolunu yaşadığı hastalığın acısını öyle bir anlatmış ki okurken İvan İlyiç ile beraber adım adım ölüme gittim. Yaşadığı fiziksel ve duygusal acıları hissettim. Aslında onu ölüme götüren şey fiziksel hastalığıydı ama sevilmeyişi kimsenin ona merhamet göstermemesi daha çok acı veriyordu. Zaten o ışığa da oğlundan merhamet gördükten sonra gitti . Ve bitmişti her şey. Ölüm hazin son .
