Acı olansa, insanın çoğu zaman tek bir hata için çok fazla bedel ödemek zorunda kalmasıydı. Aslına bakılırsa, insan tek bir hata için sürekli bedel ödeyip duruyordu. Kader, insanla olan alışverişinde alacak defterini hiçbir zaman kapatmıyordu.
Reklam
“Sen benim gözümde bir daha asla rastlayamayacağım türden bir idealdin.”
Acıyla doğmuş insanın sevmemesi gariptir acıyı. Alışkanlık durumunda fakat itiraz halindedir. Trajikomik olan da budur aslında, her nefes alışı korkuyla bitişe yaklaşır. Tedirgin bir şekilde 'ya nefesim kesilirse' diye düşünürken zaman geçer.
Doğarken bile yanında olan acı yalnız bırakmaz insanı. Acıları yaralara yol açtığı gibi bir de bırakmaz mı her anıda bir kırışık. Kendini tanıyamaz halde iken tanelerin biteceğini hisseder.
Kabulleniş evresinde anlar ki; İnsanın tek vasfı ölümünü beklemektir.
Yalnızca seni görmekti isteğim, bir kez daha görmek, sana sarılmaktı.
Reklam