"Düşünceleri daima isabetli olan amcam bir gün beni sokakta durdurup sordu: 'Zebaninin cehennemdeki ruhlara nasıl işkence ettiğini biliyor musun?' 'Hayır,' dediğimde, 'Onları bekletir,' diye yanıtladı."
Carl Gustav Jung
3 yıl geçmiş üstünden. Aslına bakarsanız insan çoğu zaman yaşarken anlamıyor içinde bulunduğu durumun vehametini, büyüklüğünü, etkisinin daha sonraları hayatına nasıl olacağını kestiremiyor. Gözünü bi kapayıp açıyorsun yaşanmış ve bitmiş. Bu kadar da kısa aslında anlatması. Bi gün bir şey oldu ve sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı.
"Tek başına birisi istediği her yere gidebilirdi. Otobüslerle, uçaklarla ya da yayan... Becerebiliyorsa aya bile gidebilir, orada kalabilirdi. Tek başına birisi iki üç günlük yolculuklara da çıkabilirdi, bir daha geri dönmeyeceği sonsuz yollara da düşebilirdi. Bu kimseyi ilgilendirmezdi. Ama tek başına olmayan biri, başkalarının sorumluluğunu taşıyan biri, ardında bir çocuk bırakan biri, öyle her istediğinde elini kolunu sallayarak gidemezdi. Şayet bunu göze alabiliyorsa, kalanlar bu durumu "gitmek" değil, "terk etmek" olarak algılamak hakkına sahipti."